[Προεκτάσεις] «Επαγγελματίες»

Παραδόξως, το μόνο που δεν ακούστηκε για τη διπλή δολοφονία στο Νέο Ηράκλειο είναι πόσο μοιάζει με αντίστοιχες επιθέσεις που έφεραν την υπογραφή της 17 Νοέμβρη – της μακροβιότερης οργάνωσης «αντάρτικου πόλης» στην Ευρώπη έως την εξάρθρωσή της, το 2002.

Τα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά, π.χ., είναι πανομοιότυπα με τη δολοφονία του εκδότη Νίκου Μομφερράτου, στις 21 Φεβρουαρίου 1985: 7 το βράδυ, στο Κολωνάκι, με κόσμο να πηγαινοέρχεται. Αλλες πέντε «ενέργειες» οργανώθηκαν με ανάλογο τρόπο: πεζοί δράστες πλησίασαν τα θύματα σε ώρες και χώρους με κίνηση και τους έριξαν με περίστροφο.

Σημαίνει αυτό ότι στο Νέο Ηράκλειο έχουμε επανεμφάνιση της 17Ν; Παρότι αυτή η δολοφονία έχει ορατή «πολιτική» στόχευση «επιπέδου 17Ν», λείπουν αρκετά από τα λοιπά στοιχεία της ταυτότητάς της. Σε κάθε περίπτωση όμως, η επιχειρησιακή ομοιότητα καταρρίπτει τη βασικότερη θεωρία των ημερών: ότι οι δολοφόνοι είναι «επαγγελματίες».

Ακριβώς το αντίθετο δείχνει αυτή η μέθοδος δράσης, αν συσχετισθεί με τις «παραδόσεις» της 17Ν. Πρόκειται για πραγματικούς τρομοκράτες, οι οποίοι παίρνουν ρίσκο για να αποδείξουν ότι είναι τέτοιοι – ή, όπως έλεγαν οι συντάκτες των προκηρύξεων της 17Ν, «απλοί λαϊκοί αγωνιστές». Πιο απλά, για να αποσείσουν τις υπόνοιες ότι είναι «επαγγελματίες εκτελεστές», «πράκτορες ξένων δυνάμεων» κ.λπ., χρησιμοποιούν μια μέθοδο την οποία δεν θα επέλεγε ένας επαγγελματίας ή ένας πράκτορας. Ακόμη και το όπλο που χρησιμοποιήθηκε αρμόζει περισσότερο σε «ιδεολόγο εθελοντή» τρομοκρατικής ομάδας, παρά σε πληρωμένο και αδιάφορο δολοφόνο.

Βεβαίως, στον σκοτεινό κόσμο της τρομοκρατίας τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Πώς ακριβώς είναι, και αυτήν τη φορά, θα προκύψει μόνο αν η Αστυνομία φτάσει σύντομα στους δράστες. Αν αυτό δεν συμβεί άμεσα, τότε το βασικότερο όπλο των Αρχών για τη διαλεύκανση της υπόθεσης, εν καιρώ, είναι η σωστή ανάλυση των δεδομένων.

Αυτό που έκανε τη 17Ν άτρωτη για 25 χρόνια ήταν, κυρίως, ότι οι διώκτες της την αντιλαμβάνονταν σαν κάτι που δεν ήταν και την έψαχναν εκεί όπου δεν υπήρχε, παρασυρόμενες από αβάσιμες εκτιμήσεις. Θα ήταν ολέθριο το ενδεχόμενο «ριμέικ» της τρομοκρατικής περιόδου 1975-2000 να συνοδευτεί με ριμέικ της παλαιάς λογικής υπαστυνόμου Β, που αδυνατούσε να αξιοποιήσει τα απλά ευρήματα και να την ανακαλύψει εγκαίρως. Γιατί όπως έλεγε ο ούγγρος ερευνητής Αλμπερτ Ζεντ Γκιόργκι: «Ανακάλυψη είναι ένα τυχαίο γεγονός που συναντά ένα προετοιμασμένο μυαλό».