Να ’μαστε πάλι εδώ παρέα…

– Τι θα πάρετε;

– Από βουνά τι έχετε;

Το σλόγκαν κυκλοφόρησε από χρήστη του twitter και σαν να μίλησε στην καρδιά μας… Οσο καιρό ήμουνα σε άδεια από την εφημερίδα ήταν υπερβολικά αλματώδης η ανάπτυξη στη χώρα μας. Σαν τσουνάμι ένα πράμα.

Πώς λένε για κάτι παιδάκια «μέσα σ’ ένα καλοκαίρι πέταξε απότομα μπόι»; Ετσι κι εμείς. Από νάνοι γίγαντες. Εν μιά νυκτί. Κοιμηθήκαμε με ύφεση – ξυπνήσαμε με ανάπτυξη.

Είναι κι εκείνα τα 20 δισεκατομμύρια που τα ‘χαμε ξεχάσει στο μαξιλάρι μας και δεν μπορούσαμε να κλείσουμε μάτι. Μαύρο ύπνο κάναμε. Αδύνατον να βολευτείς με τόσα 500ευρα στον σβέρκο. Ενας λαός ολόκληρος κυκλοφορούσε με αυχενικό σύνδρομο και δεν ήξερε τον λόγο. Μαύρη η ώρα κι η στιγμή που κρύβουμε τόσα λεφτά σε μαξιλαροθήκες!

– Τι θα πάρετε;

– Από βουνά τι έχετε;

Προσωπικά, τα βουνά πήρα. Στην κυριολεξία. Τρεις μέρες Γιάννενα – Ζαγοροχώρια, αυτή ήταν όλη κι όλη η υπερπαραγωγή των διακοπών μου. Συχνά πυκνά πηγαίνω Ηπειρο γιατί λατρεύω αυτή την περιοχή. Την ομορφιά της δεν την χορταίνει το μάτι.

Αν και φέτος – πίσω από τη μαγεία – διέκρινες την εγκατάλειψη. Την ερημιά και την αγωνία. Και φυσικά τα ενεχυροδανειστήρια. Αγορές χρυσού για όλους αυτούς που «δεν χρειάζονται» τα κοσμήματά τους. Για τη γιαγιά που «δεν χρειάζεται» τη βέρα του μακαρίτη του άντρα της. Για τη μάνα που «δεν χρειάζεται» τον βαφτιστικό σταυρό του παιδιού της. (Να την, βρε, η ανάπτυξη: Ανθεί και λουλουδίζει ο κλάδος των τοκογλύφων!)

– Τι θα πάρετε;

– Από βουνά τι έχετε;

Δεν ξέραν βλέπεις την τύφλα τους οι συνταξιούχοι – αυτές οι αγνές, ροδομάγουλες χωριατοπούλες: Δεν είχαν ιδέα ότι είμαστε τίγκα στην ανάπτυξη. Να πράξουν αναλόγως. Να κάνουν τα κουμάντα τους.

Επρεπε να τους ξημερώσει η ΔΕΘ για να το μάθουνε. Να βγει ο Σαμαράς και να μιλήσει για πλεόνασμα. Για τη νέα ζωή που ξημερώνει για μας! Ολα καλά, όλα υπέροχα, όλα τέλεια: Ο μόνος λόγος που δεν το βλέπουμε εμείς είναι ότι μπήκε ο ψηλός μπροστά μας και μας κόβει τη θέα. Τη μαγευτική θέα προς την ανάπτυξη και τα πρωτογενή πλεονάσματα.

– Τι θα πάρετε;

– Από βουνά τι έχετε;

Στουρνάρα δεν με λες, αλλά θα σ’ το πω εγώ πώς να το πετύχεις το πλεόνασμα. Δώσε μου π.χ. 500 ευρώ και πες μου να βγάλω όλο τον μήνα. Κατεβάζω τον γενικό. Ζω στο σκοτάδι. Κόβω το μπάνιο τελείως. Πίνω ένα ποτηράκι νερό την ημέρα. Τρώω ένα παξιμάδι το διήμερο. Δεν βγαίνω. Δεν μπαίνω. Δεν μετακινούμαι. Δεν κινούμαι καν. Ξαπλώνω στο κρεβάτι και για έναν μήνα κοιτάω το ταβάνι. Στρατιωτάκι ακούνητο, αμίλητο, αγέλαστο. Αναπνέω μόνο για να μη σκάσω! Ε, τι διάολο στο τέλος του μήνα, δεν θα βγάλω κέρδος; Δεν θα σου δώσω και ρέστα;

Ε, αυτό είναι το πλεόνασμα: Μια χώρα που δεν τρώει, δεν πίνει, δεν κινείται, δεν αναπνέει. Απλά μαθηματικά, κυρέ υπουργέ μου!

– Τι θα πάρετε;

– Από βουνά τι έχετε;

Να, εκεί θέλω να πάω. Σε αυτή τη χώρα του Ποτέ Ποτέ. Μαζί με τον Σαμαρά, τον Κεδίκογλου και τον Πίτερ Παν. Κι άσ’ τον κόσμο να καίγεται… Εγώ αυτό θέλω… Να πετάμε όλοι μαζί παρέα, χέρι χέρι. Να πολεμάμε τους πειρατές και στον Κάπτεν Χουκ με ξύλινα σπαθάκια. Να προσπερνάμε το Σημαντικό και να αποθεώνουμε το Ασήμαντο.

Σε αυτόν τον κόσμο που καίγεται – πάντα: Σε. Αυτόν. Τον. Κόσμο. Που. Καίγεται.

Εγώ η Γουέντι και όοοολοι οι κολλητοί μου! Θα ασχολούμαστε με τον Μάλαμα που δεν ανάρτησε πανό για την απεργία των εκπαιδευτικών. Με το πουκάμισο Burberry’s του Τσίπρα.

Κι όλα τα υπόλοιπα; Ολα τα υπόλοιπα, στάχτη και Burberry’s!

– Τι θα πάρετε;

– Από βουνά τι έχετε;

Να ‘μαστε πάλι εδώ παρέα… Ας αποφύγω τον καταθλιπτικό «χειμώνα»… Κι ας ευχηθώ «καλό αποκαλόκαιρο». Με ρεφενέ ό,τι βουνά διαθέτει ο καθένας!