«Πήγα σε μάγισσες, σε χαρτορίχτρες…» λέει το τραγούδι που μου ήρθε στον νου όταν έμαθα ότι στην Αθήνα υπάρχουν καφετέριες όπου εκτός από το να πιεις καφέ είναι δυνατόν να σου τον πουν κιόλας.
Ετσι λοιπόν φτάνω στο καφέ Μνήμες από την Πόλη, ένα μέρος με ναργιλέδες και διακόσμηση με μπακίρια. Με υποδέχεται η κυρία Ελένη. Κάθομαι και δίνω την παραγγελία μου. Το φλιτζάνι με τον ελληνικό καφέ φτάνει ύστερα από λίγα λεπτά. Πίνω μια γουλιά και σκέφτομαι. Δεν ξέρω τι θέλω να ρωτήσω. Δεν είμαι σίγουρη και για το τι θέλω να ακούσω. Από τη μια φοβάμαι, από την άλλη έχω την περιέργεια να δω αν όντως όσα ακούσω έχουν κάποια σχέση με την πραγματικότητα. Το αν θα βγουν αληθινά δεν με ενδιαφέρει και τόσο.
Στα τραπέζια κάθονται γυναικοπαρέες, κορίτσια γύρω στα 25 αλλά και κυρίες γύρω στα 50. Ολες έχουν παραγγείλει ελληνικό καφέ και περιμένουν τη σειρά τους.
Δεύτερη γουλιά και αρχίζω να νιώθω σαν να περιμένω έξω από τον οδοντίατρο. Αρχίζω να «μελετάω» το φλιτζάνι όπως μου είπαν και παρατηρώ ότι στον χώρο υπάρχουν κάμερες. Λες να υπάρχουν και μικρόφωνα και η κυρία μέσα να ακούει –α λα Βασιλειάδου στη γνωστή ταινία –όσα λένε οι πελάτες;
«Ξεκινήσαμε πριν από τέσσερα χρόνια», μου λέει η κυρία Ελένη. «Ερχονται εδώ νεαρές κοπέλες από 18 ετών μέχρι ηλικιωμένες κυρίες 80 ετών που ρωτούν για το εγγόνι τους, αν θα περάσει στις Πανελλαδικές και τέτοια. Παλαιότερα τα κορίτσια ρωτούσαν για τα αισθηματικά. Τώρα οι περισσότεροι ρωτάνε για επαγγελματικά, οικονομικά, αν θα τους απολύσουν ή αν θα βρουν δουλειά», συνεχίζει.
Ερχεται η σειρά μου. Ως πρωτάρα δεν αγγίζω το φλιτζάνι, δεν το κουνάω γύρω γύρω, αλλά το δίνω στην κυρία μέσα στον ειδικό χώρο. Σύμβολα, σχήματα, σχέδια, γράμματα, όλα ανακατεύονται με τελικό σκοπό να αποτυπωθούν στο εσωτερικό του λευκού φλιτζανιού. Εχω αφήσει κάθε μου ελπίδα πάνω τους. «Να, βλέπεις εδώ;» μου λέει η κυρία. Σκύβω πάνω στο φλιτζάνι μου και βλέπω γραμμές, σχήματα και σύμβολα που δεν μου λένε τίποτα. Εμένα όλα μου φαίνονται ίδια.
«Ψάρεµα» ή πρόβλεψη;
«Μεγάλη τύχη. Να αγοράσεις ένα λαχείο οπωσδήποτε. Ενας άνθρωπος που το όνομα ή επίθετο έχει το γράμμα Γ υπάρχει στη ζωή σου και σε βοηθάει». Παρεμπιπτόντως, όντως υπάρχει.
«Ενας άνδρας σε ταλαιπωρεί, θέλει σοβαρή σχέση, αλλά φοβάται». Σιγά το νέο και το πρωτότυπο!
«Βλέπω ένα κερί. Εχεις κάνει κάποιο τάμα που θα πραγματοποιηθεί». Αν όχι ακριβώς τάμα, όλο και κάτι θα περιμένω.
«Θα μετακομίσεις σε μεγαλύτερο σπίτι, ταξίδια στο εξωτερικό, όχι μόνιμη εγκατάσταση. Η δουλειά σου πάει πολύ καλύτερα». Δεν ξέρω… Η δουλειά όντως πάει καλύτερα (αλλά δεν το λέω ούτε του παπά τέτοιες εποχές).
Το θέμα είναι ότι η κυρία «έπεσε» μέσα σε αρκετά από όσα μου είπε, βέβαια δεν είμαι σίγουρη αν βοήθησα και εγώ, καθώς με κάποιο μαγικό τρόπο πάντα συμπλήρωνα κάθε της φράση με πράγματα που ίσως τη βοηθούσαν να πει κάτι παραπάνω.
Καθώς η κυρία Ελένη μού είπε ότι οι προβλέψεις έχουν πέσει μέσα κατά 90% και μόνο το 10% των πελατών έχει φύγει δυσαρεστημένο, αποφάσισα να διασταυρώσω το δικό μου «μέλλον» και να πάρω μια δεύτερη γνώμη.
Λίγο μετά τον σταθμό του μετρό Φιξ βρίσκεται το Δύο Φωτιές, ένα μαγαζί για καφέ και ποτό. «Ερχονται άνθρωποι από Αθήνα ή από επαρχία. Πολλές φορές και γκρουπ δέκα ατόμων που κλείνουν την κυρία για να τους διαβάσει το φλιτζάνι. Οι ηλικίες είναι από κορίτσια 20 ετών μέχρι κυρίες 45 χρονών. Ο κόσμος είναι απογοητευμένος, θέλει να μάθει κάτι καλό και καθώς η αστρολογία έχει χάσει τα πρωτεία, ο καφές όπως και τα χαρτιά είναι αυτά που προτιμά», λέει ο ιδιοκτήτης. Το καφέ, ενώ λειτουργεί ένα περίπου εξάμηνο, έχει ήδη αποκτήσει τους μόνιμους πελάτες του, οι οποίοι μάλιστα παίρνουν τηλέφωνο για να πουν αν οι προβλέψεις βγήκαν αληθινές. «Ερχονται σχεδόν κάθε μέρα, στην αρχή από περιέργεια, μετά δεν το πίστευαν ότι όσα τους είπε η κυρία τελικά βγήκαν αληθινά», συνεχίζει.
Ανεβαίνω στον πάνω όροφο κρατώντας το φλιτζάνι μου. Εδώ άκουσα άλλα πράγματα, για ταξίδια και μόνιμη μετακόμιση στο εξωτερικό, μέχρι και για ένα ζευγάρι γόβες που έχω βάλει στο μάτι και θα τις αγοράσω.
Δεν θέλω να πιστέψω τίποτε από όλα αυτά και έτσι φεύγοντας ένιωσα μια αίσθηση ότι πραγματικά όλα μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή και καλύτερα να μην το ξέρεις από πριν!
Σχόλια
