[Διαστάσεις] Μ’ έχεις πληγώσει ήδη

Ας δούμε τον πιο αδιάφορο τρόπο παρουσίασης της είδησης: «Είναι η πρώτη φορά που κερδίζει τον Χρυσό Φοίνικα μια λεσβιακή σχέση».

Ας δούμε τώρα και τον πιο γοητευτικό. «Καμιά επανάσταση δεν είναι ολοκληρωμένη αν δεν είναι σεξουαλική. Ελπίζω πως αυτή η ιδέα θα φτάσει μέχρι την επανάσταση της Τυνησίας και πως αυτή η ταινία θα προβληθεί σε όλο τον κόσμο». Το είπε ο Αμπντελατίφ Κεσίς λίγο μετά τη βράβευσή του στις Κάννες, ενώ δίπλα του έκλαιγαν από τη συγκίνηση οι δύο πρωταγωνίστριες της ταινίας του, η Αντέλ Εξαρχοπουλός και η Λεά Σεντού. Θα έκλαιγε σίγουρα, αν τον έβλεπε, και η 19χρονη Αμίνα Τάιλερ, η πρώτη γυναίκα της Τυνησίας που τόλμησε να ποζάρει γυμνόστηθη στο facebook γράφοντας «Το σώμα μου είναι δικό μου». Κι από τότε την κυνηγούν οι ισλαμιστές.  

Η τρίωρη «Ζωή της Αντέλ» είναι μια εντυπωσιακή ταινία, βεβαιώνουν όσοι την είδαν. Δεν υμνεί μόνο την απόφαση μιας 15χρονης να διεκδικήσει τη σεξουαλικότητά της παρά τις αντίθετες συμβουλές του σχολικού, κοινωνικού και οικογενειακού της περιβάλλοντος. Παρακολουθεί τη σχέση της με τη φίλη της από τη στιγμή που ανθεί μέχρι το μοιραίο της τέλος, περιγράφει την άνοδο και την πτώση, τον έρωτα και τη μοναξιά, την κατάκτηση της κορυφής του κόσμου και την απώλειά του. Οι δύο ηθοποιοί το είπαν καθαρά, δεν πρόκειται για μια αμιγώς ομοφυλοφιλική ταινία αλλά για μια σύγχρονη ερωτική ιστορία.

Ο 53χρονος Κεσίς είναι ένας γάλλος σκηνοθέτης που γεννήθηκε στην Τυνησία, αλλά αφηγείται τα ίδια πράγματα με τον συνομήλικό του αμερικανό ποιητή Καρλ Φίλιπς, που γεννήθηκε στο Εβερετ της Πολιτείας της Ουάσινγκτον και ασχολείται με την ανθρώπινη ανάγκη «να αποκτήσει η αμορφία/μια μορφή», μια ανάγκη που εκφράζεται μέσα από το σεξ, την προσευχή ή την ποίηση. Το παρακάτω ποίημά του τιτλοφορείται «Ενας μαύρος κύκνος στο νερό, ενώ ψιχαλίζει»:

«Αν τον παρατηρήσουμε μ’ αυτόν τον τρόπο,/ μέσα από το πρίσμα εκείνο όπου η ανάγκη/ και ο πόθος κολυμπούν τυχαία/ πότε η μία προς τον άλλο, πότε αντίθετα/ και κάπου – κάπου μαζί, μοιάζει λιγότερο τότε/ με κύκνο – μαύρο ή άλλου χρώματος – απ’ ό,τι/ με οποιονδήποτε άνδρα που το σεξ είναι,/ ή επιτέλους έγινε, γι’ αυτόν/ μια πρόσθετη αίσθηση για να ζει δύσκολα,/ αλλά πιο ολοκληρωμένα μια ζωή, όπου/ ανάμεσα στις σιωπές/ αφήνει τα λιγοστά ολόδικά του πράγματα πίσω του/ σε υδάτινες πλεξούδες κι ένα γαλαζοπράσινο αυλάκι/ από “Σε παρακαλώ” και “Μη με πληγώσεις” και “Καταλαβαίνεις πως μ’ έχεις πληγώσει ήδη”».

Ο έρωτας, όπως και το πλήγωμα, δεν μιλούν γαλλικά ή αγγλικά, δεν ξεχωρίζουν φύλο, είναι οικουμενικά και είναι αμείλικτα.