[Προεκτάσεις] Δικαίωμα

Η χειραφέτηση του Βαγγέλη Βενιζέλου απέναντι στον Γιώργο Παπανδρέου υπήρξε καθυστερημένη, βίαιη και δίκαιη. Αναλαμβάνοντας το ΠΑΣΟΚ πέρυσι έγινε ιδανικός αυτόχειρας: έχασε τις εκλογές στη θέση του προκατόχου του. Το πακέτο της διαδοχής όμως είχε και άλλα.

Πρώτον, άδεια κομματικά ταμεία, δάνεια στις τράπεζες, μισθολογικές καταστάσεις καλοπληρωμένων «συνεργατών» και κτιριακές εγκαταστάσεις για τις οποίες δεν είχαν πληρωθεί τα ενοίκια, αλλά διέθεταν πλήρες γυμναστήριο – αδιανόητης κομματικής, πόσω μάλλον προσωπικής χρησιμότητας για τον τέταρτο κατά σειρά επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ. Ετσι, ο Παπανδρέου βρέθηκε αντιμέτωπος με το σύνθημα που είχε λανσάρει ο ίδιος μερικά χρόνια νωρίτερα εναντίον του Καραμανλή: «Πού πήγαν τα λεφτά;».

Στο λογιστήριο του κόμματος δεν υπήρχαν απαντήσεις και ο Βενιζέλος ανέθεσε σε ανεξάρτητους λογιστές να κάνουν απογραφή. Το αποτέλεσμα θα του εγχειρισθεί τις επόμενες ημέρες. Ωστόσο, τα «ντραφτ» που κυκλοφορούν στην Ιπποκράτους δικαιολογούν απολύτως την ένταση των ημερών.

Το δεύτερο που κληρονόμησε ο Βενιζέλος ήταν το… φάντασμα του Γιώργου. Ο πρώην πρωθυπουργός κάθε άλλο παρά έδινε την εντύπωση ότι έκλεισε τον κύκλο του και ότι στο εξής το κόμμα είναι υπόθεση των επομένων. Λειτουργούσε περισσότερο σαν να κάνει απλώς ένα διάλειμμα στην άσκηση των καθηκόντων του προέδρου – κάτι σαν «να λείπει ταξίδι για δουλειές». Σαν να έχει πάντα στο συρτάρι του τίτλους ιδιοκτησίας που του εξασφάλιζαν ότι ο ηγετικός κύκλος του στο ΠΑΣΟΚ δεν έκλεισε. Η μεθοδευμένη εμφάνισή του στο τελευταίο συνέδριο απεικόνιζε την πεποίθηση του νεοπαπανδρεϊσμού ότι και ο Βενιζέλος θα είναι μια παρένθεση σαν τον Σημίτη.

Ενεργοποίησε όμως και τα αντανακλαστικά του Βενιζέλου. Βρίσκει αφόρητο ότι μπορεί να ισχύει ακόμη το κληρονομικό δικαίωμα που άσκησε το 2004 ο Γιώργος. Γι’ αυτό όταν άρχισε η συζήτηση για τα οικονομικά δεν δέχθηκε να το λύσουν σε επίπεδο δύο ανδρών. Στην απάντηση προς την «οργισμένη» αντίδραση Παπανδρέου είναι ευδιάκριτη η θέση του Βενιζέλου ότι αυτό δεν είναι θέμα που θα το διευθετήσουν μεταξύ τους – όπως έκαναν π.χ. το 2008 με το «Ρεύμα ιδεών» που προωθούσε ο Βενιζέλος και ακύρωσε ο Παπανδρέου. Τώρα υπέδειξε στον προκάτοχό του ακόμη και τον δρόμο της Δικαιοσύνης αν θίγεται από τη διαχειριστική αδιαφάνεια που του καταλογίζεται…

Από αυτή την άποψη ο Βενιζέλος, δεκατρείς μήνες μετά την εκλογή του, αποφάσισε να «διορίσει» τον εαυτό του πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και να ασκήσει τα δικαιώματά του. Με την έννοια που έλεγε ο αμερικανός νομικός Ράμσεϊ Κλαρκ: «Δικαίωμα δεν είναι κάτι που σου δίνει κάποιος, αλλά κάτι που κανείς δεν μπορεί να σου πάρει».