Οι πορνό περιπέτειες του Μίκι, του Ποπάι και του… Στάλιν!

Πώς θα κατευναζόταν ο θυμός του Ντόναλντ Ντακ αν έπιανε στα πράσα τον Μίκι Μάους με την αγαπημένη του; Μπορούν ο Χονδρός και ο Λιγνός του κινηματογράφου να συνεργαστούν προκειμένου να ικανοποιήσουν (από κοινού) ακόρεστες ωραίες γυναίκες; Ποιος μπορεί να φανταστεί τον ατσαλάκωτο και αφ’ υψηλού Κλαρκ Γκέιμπλ σαν μηχανή του σεξ; Πώς επωφελείται από τις συναντήσεις του με ωραίες εξωγήινες ο αστροναύτης των κόμικς Φλας Γκόρντον; Κι ο Ταρζάν – τι κάνει ο βασιλιάς της ζούγκλας μετά την πρώτη σύστασή του στην ξανθιά αγαπημένη του «me Tarzan, you Jane»;

Είναι δυνατόν οι ατσαλάκωτοι ήρωες του κινηματογράφου και οι διάσημοι ήρωες των παιδικών κόμικς να πρωταγωνιστούν σε σκληρές πορνό περιπέτειες; Εγινε δυνατόν, τα χρόνια της μεγάλης ύφεσης στην Αμερική και αργότερα, όταν σε συνθήκες ημιπαρανομίας ή και απόλυτης παρανομίας σκιτσογράφοι των κόμικς και μικροί εκδότες άρχισαν να δημιουργούν και να τυπώνουν μικρής έκτασης με πορνό παρωδίες διάσημων αφηγήσεων της μαζικής κουλτούρας της εποχής. Οι ιστορίες αυτές, σε φτηνές εκδόσεις οκτώ μικρού σχήματος σελίδων, κυρίως ασπρόμαυρων, άρχισαν να κυκλοφορούν στην Αμερική και πολύ σύντομα έγιναν ανάρπαστες. Εκ των υστέρων, μάλιστα, θεωρήθηκε ότι επιτέλεσαν κοινωνικό έργο, αφού συνιστούν το πρώτο ευρείας κυκλοφορίας αλογόκριτο πορνογραφικό υλικό, που έφτασε να πωλείται σε κάθε γωνιά της Αμερικής – και πάντως στα ίδια μέρη που πωλούνταν η Βίβλος: σε βιβλιοπωλεία, χώρους πώλησης περιοδικών και εφημερίδων, αλλά και σε ντράγκστορ, ακόμα και στα σχολεία.

Ηταν, όπως καταλαβαίνει κανείς, μια βιομηχανία εξαιρετικά προσοδοφόρος – και επειδή η κυκλοφορία τους ήταν παράνομη, είναι βέβαιο ότι στη διάδοση και στις πωλήσεις του συγκεκριμένου προϊόντος συμμετείχε η μαφία. Τα κόμικς αυτά, αν και δεν ανέγραφαν τιμή πώλησης, υπολογίζεται ότι τιμούνταν 50 σεντ μέχρι κι ένα δολάριο στη διάρκεια της ύφεσης. Πώς διακινούνταν; Με πολλούς τρόπους. Συχνά, τα πήγαιναν μπράβοι στους βιβλιοπώλες, κατά κανόνα τα Σάββατα μετά το κλείσιμο. Ο βιβλιοπώλης πλήρωνε μπροστά και μετρητά, προτού ξανανοίξει το μαγαζί για τους «ιδιαίτερους» πελάτες του.

Η ιστορία αυτών των κόμικς μαζί με αρκετά αντιπροσωπευτικά της αισθητικής τους, του ύφους τους και των στόχων τους κυκλοφορούν, αυτές τις ημέρες, σε έναν ξεχωριστό τόμο. Αν και, φαινομενικά, είναι η ανθολογία μιας σειράς κακότεχνων, εν πολλοίς, μικρών πορνό αφηγήσεων από τα περασμένα, στην πραγματικότητα είναι μια έκδοση ιδιαίτερα χρήσιμη. Μια έκδοση που αποδεικνύει ότι, έστω και υπογείως, περιφρονημένες αφηγηματικές τέχνες συνέβαλαν στην κατάρριψη των ταμπού γύρω από τη σεξουαλικότητα και, ουσιαστικά, στη δημιουργία προϋποθέσεων για την κοινωνική απελευθέρωση των δυτικών κοινωνιών.

Τα πορνογραφικά αυτά κόμικς που κυκλοφορούσαν υπογείως παρέμειναν δημοφιλή έως και το τέλος της δεκαετίας του 1950. Το 1960, οπότε και παρήκμασαν, δεν χρειάζονταν πια. Η πορνογραφία είχε αρχίσει να αναπτύσσεται ευρύτατα ως ξεχωριστή βιομηχανία, ενώ το αίτημα της απελευθέρωσης και της διαρκούς χειραφέτησης, και σε άλλους τομείς εκτός της σεξουαλικής, μεταφερόταν από ένα ευρύ αντεργκράουντ κίνημα στην Αμερική, που περιλάμβανε και τα κόμικς. Με άλλα λόγια, οι ανώνυμοι σχεδιαστές είχαν πλέον παραδώσει τη σκυτάλη σε διάσημους αργότερα δημιουργούς: τον Αρτ Σπίγκελμαν, τον Ρόμπερτ Κραμπ, τον Σίντνεϊ Σέλτον.