e-mail

Το ξανάδαμε το ίδιο έργο

Αγαπητή Φοίβη,

Διαβάστε το παρακάτω κείμενο, που αφορά την ξένη βοήθεια προς την Ελλάδα, πριν από 65 χρόνια, αν και μοιάζει να είναι τόσο σημερινό:

«Αρχές του 1947 η βρετανική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει στις ΗΠΑ πως αδυνατεί πλέον να ενισχύει την ελληνική κυβέρνηση στον αγώνα της κατά της κομμουνιστικής επικράτησης. Ο Αμερικανός πρόεδρος Τρούμαν προκειμένου να έχει ιδία άποψη για την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα στέλνει το πρώτο τρίμηνο του 1947 τον Πολ Α. Πόρτερ ως επικεφαλής αμερικανικής αποστολής.

Στις 14 Φεβρουαρίου 1947, ύστερα από έναν μήνα παραμονής, ο Πόρτερ στέλνει επιστολή προς τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Γ. Λ. Κλέιτον με τις πρώτες εντυπώσεις του:

“Εδώ δεν υπάρχει κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ’ αυτού υπάρχει μία χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα.

Σε ολόκληρη τη χώρα, από τη μία άκρη στην άλλη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον – μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία στο παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίες δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχες δεν αποθηκεύουν προμήθειες.

Η δημόσια διοίκηση είναι υπερβολικά διευρυμένη. Οι χαμηλοί μισθοί προσαυξάνονται βάσει ενός εντελώς συγκεχυμένου συστήματος επιδομάτων, χάρη στα οποία μερικοί δημόσιοι υπάλληλοι κερδίζουν μέχρι και τέσσερις φορές περισσότερο από τον βασικό μισθό. Δεν έχω ξαναδεί διοικητική δομή τόσο απαράδεκτη. Δεν είναι δυνατόν να βασιστεί κανείς ότι θα φέρει εις πέρας ακόμη και τις πιο απλές λειτουργίες μίας κυβέρνησης: την είσπραξη των φόρων, την εφαρμογή οικονομικών κανόνων, την επισκευή δρόμων. Συνεπώς η δραστική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης αποτελεί συνθήκη εκ των ουκ άνευ για την επίτευξη οποιουδήποτε αποτελέσματος στην Ελλάδα”».

Εγραφε και άλλα ο Πόρτερ: «Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει άλλη πολιτική εκτός από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδας. Στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομιών μίας μικρής κλίκας που αποτελεί την αόρατη εξουσία».

Για τα οικονομικά συμφέροντα: «Τα ναυτιλιακά συμφέροντα βρίσκονται σε ιδιαιτέρα σκανδαλώδη θέση. Σήμερα η ελληνική εμπορική ναυτιλία βρίσκεται σε άνθηση και οι εφοπλιστές καρπώνονται τα κέρδη. Ομως η χρεοκοπημένη ελληνική κυβέρνηση δεν απολαμβάνει κανένα όφελος από όλο αυτό τον πλούτο. Οι αποδοχές των ναυτικών εξακολουθούν να εισρέουν στη χώρα, αλλά τα κέρδη των πλοιοκτητών παραμένουν, στην πλειονότητά τους, στο εξωτερικό».

Και για την αίτηση βοηθείας: «Αίσθησή μου είναι ότι το ελληνικό κράτος έχοντας υποβάλει αίτηση βοήθειας και εποπτείας, έχει θέσει όρια στην ίδια του την εθνική κυριαρχία».

Τι μας θυμίζουν όλα αυτά. Τι μας θυμίζουν…

Με εκτίμηση, Βασιλεία Νομικού

Να δείτε πώς το λένε, αγαπητή Βασιλεία, αυτό οι Social Waste (κοινωνικά απόβλητα;): «Οι κληρονόμοι εξαργύρωσαν το δικαίωμα / οι αριστεροί στο μεγαλύτερο ξενέρωμα / σα να μου μοιάζει deja vu τούτη η κατάσταση…»

Τα πίτουρα, τα καρτούν κι οι κότες

Αγαπητή κ. Αθηναίου, καλημέρα,

Αυτή η χώρα είναι το κάτι άλλο, που λένε. Αν δεν το είχατε καταλάβει, να σας το εξηγήσω έστω και με ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα που δείχνει τις ακραίες αντιθέσεις και την παράνοια που επικρατεί.

Νύχτα της 39ης επετείου από την ημέρα που τα τανκς μπήκαν στο Πολυτεχνείο. Δύο κανάλια, ναι δύο, δείχνουν γύρω στις εννέα το βράδυ κινούμενα σχέδια! Το ένα δείχνει κάτι Ζώα του Δάσους, αρκούδες που μιλάνε και απειλούνε και το άλλο δείχνει την Μπάρμπι! Ναι, την Μπάρμπι και την Ποπ Σταρ.

Ας θεωρήσουμε ότι νύχτα Σαββάτου τα παιδάκια είναι στην τηλεόραση και άρα αυτό βολεύει τους γονείς, όμως αυτή η αντίθεση με την πορεία για το Πολυτεχνείο στους δρόμους, ακόμη και τα επεισόδια στην Πάτρα, δεν είναι παρανοϊκή; Μόνον δική μου εντύπωση είναι;

Με τιμή, Χρήστος Ανωγιαννάκης

Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, αγαπητέ Χρήστο, όλα είναι πιθανά. Από το να μην πειράζονται μόνον οι δημόσιοι υπάλληλοι «ρουσφέτια» του πρώην υπουργού εκ-Πολιτισμού και νυν Πρωθυπουργού μέχρι οι κανάλες μας να αφιερώνουν καρτούν στο Πολυτεχνείο των φοιτητικών αγώνων. Οπως έλεγε και το τραγούδι του Σταμάτη Μεσημέρη, «Αν τα κανάλια σε ενοχλούν / για δήθεν σκάνδαλα με βίτσια και με τσόντες / εμείς, αγάπη μου, δεν είμαστε καρτούν / σφύρα να φύγουμε, να τους ξεφύγουμε / μακριά απ’ τα πίτουρα να μη μας φάνε οι κότες / εμείς, αγάπη μου, δεν είμαστε καρτούν».