Εγραφε έως τα 103 του

Ηταν από τους καλύτερους αμερικανούς συνθέτες του 20ού αιώνα και μακράν ο παραγωγικότερος. Καθόλου παράξενο, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Νεοϋορκέζος Ελιοτ Κάρτερ, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στα 103 του χρόνια, δεν σταμάτησε ποτέ να γράφει μη αφήνοντας τα γηρατειά να τον καταβάλουν. Το πρόσφατο έργο του «Dialogues II», για πιάνο και ορχήστρα, έκανε πρεμιέρα τον προηγούμενο μήνα στη Σκάλα του Μιλάνου υπό τη διεύθυνση του Γκουστάβο Ντινταμέλ. Ενα ακόμη καινούργιο έργο του, το «Instances» για ορχήστρα δωματίου, θα κάνει πρεμιέρα του χρόνου με τη Συμφωνική του Σιάτλ.

Ο Κάρτερ επηρεάστηκε από τον Ιγκόρ Στραβίνσκι και τον Πάουλ Χίντεμιτ και είχε μεγάλο συνθετικό εύρος, καθώς έγραψε έργα για ορχήστρα, για σύνολα μουσικής δωματίου, για σόλο όργανα και τραγουδιστές.

Το έργο του, το οποίο του χάρισε δύο Πούλιτζερ και εκθειάστηκε από την κριτική, εξελίχθηκε με τον χρόνο. Οι πιο γνωστές συνθέσεις του – οι οποίες, όμως, λόγω της δυσκολίας τους, δεν αντιμετωπίστηκαν από το κοινό πάντα με τον ίδιο ενθουσιασμό με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν από την κριτική – χαρακτηρίζονται από τον ατονάλ ήχο και τους πειραματικούς ρυθμούς τους.

Ευτύχησαν μάλιστα να ερμηνευθούν από μαέστρους του διαμετρήματος ενός Πιερ Μπουλέζ, ενός Ντάνιελ Μπάρενμποϊμ και ενός Τζέιμς Λιβάιν. Νεοϋορκέζος από τα γεννοφάσκια του, σπούδασε στο Παρίσι κοντά στη Νάντια Μπουλανζέ και επέστρεψε στη γενέτειρά του για να αφιερωθεί στη σύνθεση και στη διδασκαλία. Τα 100 χρόνια του, το 2008, τα γιόρτασε με ειδικό αφιέρωμα που πραγματοποιήθηκε προς τιμή του στο Κάρνεγκι Χολ. Θα μείνει στην ιστορία, όπως χαρακτηριστικά γράφει ο αμερικανικός Τύπος, ως «ένας τιτάνας του σύγχρονου μουσικού κόσμου».