Από τον Εξολοθρευτή μέχρι το Τσακάλι

Η 64η Διεθνής Εκθεση της Φρανκφούρτης άρχισε διαφορετικά από τις άλλες χρονιές: στους τεράστιους χώρους της εισέβαλε ένας σωματώδης άνδρας που, παρά τα χιλιάδες τετραγωνικά που τον περιέβαλλαν, ήταν αδύνατον να περάσει απαρατήρητος. Ο λόγος για τον 65χρονο Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ, πρώην μποντιμπίλντερ και διάσημο ηθοποιό, κατόπιν κυβερνήτη της Καλιφόρνιας. Η «εισβολή» δεν έμοιαζε καθόλου με εκείνες των ταινιών του. Αναμείχθηκε για αρκετές ώρες με τον κόσμο του βιβλίου, τους εκδότες, τους βιβλιόφιλους, με τους οποίους μιλούσε γερμανικά – είναι, ως γνωστόν, αυστριακής καταγωγής.

Η παρουσία του είχε να κάνει με την έκδοση στα γερμανικά του «Total Recall», ενός είδους αυτοβιογραφίας που είχε εκδοθεί στα αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο Simon & Schuster – ο οποίος είχε πολύ μεγάλο περίπτερο στην έκθεση – και μεταφράστηκε στα γερμανικά, προλαβαίνοντας ίσα ίσα το άνοιγμά της.

Παλαιότερα είχε δημοσιεύσει και άλλα βιβλία, αλλά αφορούσαν το μπόντι μπίλντινγκ. «Τώρα πρόκειται για τη ζωή μου», είπε με το γνωστό… ομιλητικό του ύφος στους θαυμαστές του.

Για την ακρίβεια αναφέρεται αρκετά στην ιδιωτική του ζωή. Το στόρι του διαζυγίου του με τη Μαρία Σράιβερ, συγγενή των Κένεντι, με την οποία χώρισε πέρυσι έπειτα από 25 χρόνια γάμου, αναλύεται διεξοδικά. Οπως και η σχέση του με την γκουβερνάντα του σπιτιού, Μίλντρεντ Μπένα, με την οποία απέκτησε παιδί το 1997.

Φυσικά οι 7.000 εκδότες από 110 χώρες, που βρίσκονταν εκεί, είχαν πολύ καλύτερα βιβλία να παρουσιάσουν. Και οι συγγραφείς που ήρθαν και μίλησαν για το έργο τους όχι αμελητέοι: η νομπελίστρια Χέρτα Μίλερ, η γνωστή αμερικανίδα συγγραφέας αστυνομικών ιστοριών Ντόνα Λεόν, ο καρτουνίστας και διάσημος συγγραφέας παιδικών βιβλίων Τζεφ Κίνι («Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα») αλλά και ο πανταχού παρών Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ του Μάη του ’68.

O ΣΟΥΠΕΡ ΑΤΖΕΝΤΗΣ. Ενα από τα πρόσωπα που συζητήθηκαν πολύ είναι ο αμερικανός ατζέντης συγγραφέων Αντριου Γουάιλι, ο επονομαζόμενος από τους ανθρώπους του χώρου Τσακάλι. Ανάμεσα στους περίπου εκατό συγγραφείς που ξέραμε ότι εκπροσωπούσε είναι δύο Νομπέλ Λογοτεχνίας, ο Τούρκος Ορχάν Παμούκ και ο Βρετανός (από το Τρίνινταντ) Β. Σ. Νάιπολ, αλλά και δύο ονόματα ψηλά στις λίστες για το βραβείο, ο Αμερικανός Φίλιπ Ροθ και ο Ιάπωνας Χαρούκι Μουρακάμι.

Πριν από τέσσερις μήνες έκανε ακόμη μία κίνηση-ματ. Πήγε στο Πεκίνο και βρήκε έναν συγγραφέα με την κόρη του, συζήτησε μαζί τους και πήρε τα δικαιώματα των βιβλίων του για όλο τον κόσμο. Τον συγγραφέα αυτόν τον λένε Μο Γιαν και βραβεύθηκε με το Νομπέλ Λογοτεχνίας την περασμένη Πέμπτη!

Αυτή φαίνεται πως είναι μία από τις αιτίες που στο – μεγάλο – εθνικό περίπτερο της Κίνας δεν υπήρξε κανένας υπερβολικός ενθουσιασμός για το πρώτο Νομπέλ Λογοτεχνίας στην ιστορία της Κίνας. Υπήρξε, φυσικά, μια μικρή αναστάτωση, η μορφή του Μο Γιαν εμφανίστηκε σε μια μεγάλη οθόνη και έμεινε εκεί όλες τις ημέρες, αλλά καμία εκδήλωση μεγάλης χαράς για ένα τόσο σπουδαίο νέο που ανακοινώθηκε στη διάρκεια της Εκθεσης της Φρανκφούρτης.

Ο Γουάιλι έχει πάντως πολύ καλή γνώμη για τον πελάτη του: «Κάναμε συμφωνία να τον εκπροσωπούμε παντού», είπε. «Κανένας συγγραφέας στον κόσμο δεν γράφει σαν τον Μο Γιαν. Εχει ένα ύφος μοναδικό. Είναι ένας αυθεντικός συγγραφέας».