Ο πόλεμος του κόλπου

Κατά τα φαινόμενα διανύουμε τη χρονιά του αιδοίου. Από τη μία, οι ρωσίδες πανκ Pussy Riot. Από την άλλη, η Ε. Λ. Τζέιμς με τις «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι». Στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη οι ζαχαροπλάστες φτιάχνουν εφέτος cupcakes εμπνευσμένα από το αιδοίο, ενώ οι ντιζάινερ επίπλων δημιουργούν πολυθρόνες με… κολπικές ιδιότητες. Σε όλους αυτούς έρχεται τώρα να προστεθεί η Ναόμι Γουλφ με τη βιογραφία του κόλπου της. Συγγραφέας, δημοσιογράφος, ακτιβίστρια και φεμινίστρια της λεγόμενης τρίτης γενιάς, η Ναόμι έγινε γνωστή με το μπεστ σέλερ «Ο μύθος της ομορφιάς», που έκανε πάταγο στις αρχές της δεκαετίας του 1990 με την πολεμική της στα σεξιστικά σχόλια των ανδρών. Από τότε όμως πέρασε καιρός και φαίνεται ότι εν τω μεταξύ η Γουλφ έριξε πολύ νερό στο κρασί της. Ζει μια ζωή προστατευμένη μεταξύ Νέας Υόρκης και Οξφόρδης (για τις ανάγκες του διδακτορικού της), μεγαλώνει τα δύο παιδιά της, τη 17χρονη Ρόζα και τον 12χρονο Τζόζεφ, τα οποία απέκτησε με τον πρώην σύζυγό της, τον δημοσιογράφο των «Νιου Γιορκ Τάιμς» Ντέιβιντ Σίπλεϊ, παραδίδει μαθήματα δημοκρατίας μέσω της ιστοσελίδας της και δεν διστάζει να διαδηλώνει μαζί με τους Αγανακτισμένους και να υπερασπίζεται τον Τζούλιαν Ασάνζ των Wikileaks από το μένος των γυναικών που τον κατηγορούν για βιασμό.

Η Ναόμι άρχισε να ασχολείται με τους οργασμούς της το 2009 σε ηλικία 46 ετών, όταν ανακάλυψε ότι η ποιότητα που είχαν στο παρελθόν είχε χαθεί, και την εμπειρία της αυτή την περιγράφει στο όγδοο βιβλίο της με τίτλο «Κόλπος – Μια νέα βιογραφία». Ο σύντροφός της, λέει, της χάριζε παλαιότερα «στιγμές μεγάλης συναισθηματικής και φυσικής ευτυχίας». Παραδέχεται βέβαια ότι ποτέ δεν είχε αντιμετωπίσει δυσκολίες με το σεξ. Ανέκαθεν τα πήγαινε καλά τόσο με τους κλειτοριδικούς όσο και με τους κολπικούς οργασμούς που, κατά τα λεγόμενά της, προσθέτουν μια άλλη ψυχολογική διάσταση στην όλη εμπειρία. «Καθώς μεγάλωνα, μετά το σεξ έβλεπα τα χρώματα πιο φωτεινά και τις ομορφιές του κόσμου πιο έντονες και πιο εντυπωσιακές. Για μερικές ώρες μπορούσα να δω πιο καθαρά τη σχέση των πραγμάτων μεταξύ τους και η διάθεσή μου ήταν ανεβασμένη», αποκαλύπτει η Ναόμι. Ολα αυτά μια μέρα χάθηκαν. Με τη βοήθεια, όμως, κατ’ αρχάς μιας επέμβασης στη σπονδυλική στήλη στο σημείο που πίεζε το πυελικό νεύρο και στη συνέχεια ενός πρώην τραπεζίτη και νυν γκουρού του ταντρικού σεξ που της δίδαξε τα μυστικά του, ξαναβρήκε τη χαρά της. Και με την ευκαιρία αυτή ανακάλυψε, έκθαμβη, τη σχέση μεταξύ κόλπου και εγκεφάλου, σεξ και νευρωνικών συνάψεων.

Οι διεθνείς κριτικές, πάντως, γραμμένες κυρίως από γυναίκες, δεν της χαρίστηκαν. «Το πρόβλημά μου με τη Γουλφ είναι μακροχρόνιο και δεν έχει να κάνει με το πώς είναι ή με το πώς φτάνει σε οργασμό, αλλά με το πώς σκέφτεται ή μάλλον με το πώς δεν σκέφτεται. Ερχεται με ένα “πακέτο” που διατίθεται στην αγορά ως φεμινισμός αλλά που στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα εγχειρίδιο αυτοβοήθειας γραμμένο στο πόδι» γράφει η «Γκάρντιαν», ενώ το έγκριτο λογοτεχνικό περιοδικό «Νιου Γιόρκερ» με εξίσου βιτριολικό ύφος αναρωτιέται: «Θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι το βιβλίο της Γουλφ, το οποίο σαφώς ανήκει στον ίδιο κόσμο της φαντασίας με την τριλογία “Πενήντα αποχρώσεις του γκρι”, είναι αυτό καθαυτό ένα είδος πορνογραφίας; Η Γουλφ ανακάλυψε μια “κυρία” την οποία πρέπει να ευχαριστούμε, να υπηρετούμε και να τιμούμε. Μια νέα ντομινάτριξ δεσπόζει πάνω από την πόλη. Και το όνομα αυτής Μήτρα».