Την ώρα που οι φίλοι του στο Κάιρο έκαναν συλλογές από πεταλούδες και γραμματόσημα, εκείνος ξόδευε το περίσσευμά του για να αγοράζει αντικείμενα – φαραωνικά, ελληνιστικά και κοπτικά – που είχαν να διηγηθούν ιστορίες του παρελθόντος.
Οσο τα χρόνια περνούσαν το χόμπι για τον οδοντίατρο Γεώργιο Τσολοζίδη μετατράπηκε σε πάθος. Σε σχεδόν μισό αιώνα κατάφερε να συγκεντρώσει ένα μικρό διαχρονικό μουσείο όπου μέσα από 2.000 αντικείμενα – μεταξύ των οποίων ορισμένα μοναδικά – μπορούσε κάποιος να «διαβάσει» 7.000 χρόνια πολιτισμού όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της ευρύτερης λεκάνης της Μεσογείου, χτίζοντας με μεράκι μία από τις αρτιότερες και σπουδαιότερες αρχαιολογικές συλλογές.
Η αφρόκρεμα από τα πολύτιμα αυτά αντικείμενα που έχουν θαυμάσει επισκέπτες από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη έως τη Νέα Υόρκη χώρεσε σε έναν τόμο 288 σελίδων (και βάρους εξίμισι κιλών), ο οποίος κυκλοφορεί με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα ετών από τον θάνατο του συλλέκτη. Εναν τόμο ο οποίος όχι μόνο επιχειρεί να συστήσει στο ευρύ κοινό την πολύτιμη αυτή συλλογή στο σύνολό της, αλλά και να αναδείξει τον διαχρονικό της χαρακτήρα: έως σήμερα πολλοί πίστευαν ότι ήταν εστιασμένη κυρίως σε αντικείμενα της βυζαντινής περιόδου, γεγονός τυχαίο, ίσως επειδή τα τελευταία χρόνια υπήρχε έντονο εκθεσιακό ενδιαφέρον για το Βυζάντιο, όπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» η κόρη του συλλέκτη Μάτα, η οποία διαχειρίζεται τη συλλογή.