[Το πνεύμα του τόνου] Εξω πάμε καλά

Την εποχή που για να έλθουν ξένα συγκροτήματα στην Ελλάδα ζητούν προκαταβολικά την αμοιβή τους γιατί έχουν υποκύψει στην ευρωπαϊκή χυδαιότητα κάθε ελληνικής δραστηριότητας, υπάρχουν στην Ευρώπη παρουσίες ελλήνων δημιουργών της νέας, νεότατης γενιάς, μακριά από παρεούλες και φεστιβαλοδίαιτα γκρουπούσκουλα που μας βγάζουν ασπροπρόσωπους. Υπάρχει ένα νεαρό κορίτσι που το γνωρίσαμε όταν διεκδίκησε και έλαβε λόγω προσόντων το Κληροδότημα Μινωτή. Πτυχιούχος Νομικής, αριστούχος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών των Αθηνών, διπλωματούχος ηθοποιός με δασκάλους τον Αρμένη, τον Κιμούλη, τη Χατούπη, θεατρική συγγραφέας που έργα της παίχτηκαν με δική της σκηνοθεσία στον Αδειο Χώρο του Εθνικού και σε ιδιωτικές σκηνές, ποιήτρια που η πρώτη της συλλογή (Καστανιώτης) ήταν στη μικρή λίστα του «Διαβάζω», βρέθηκε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο και μέσα σε δύο χρόνια ανέβασε με επαγγελματίες ηθοποιούς συνεργαζόμενη με γνωστές εταιρείες θεάματος την «Αντιγόνη», τους «Βάκχες», τον «Ρινόκερο» του Ιονέσκο, το «Περιστέρι» του Ζίσκιντ, ενώ ήταν βοηθός σκηνοθέτις στην «Τραβιάτα» του Βέρντι με σκηνοθέτη τον Ευρε στο Κόβεντ Γκάρντεν και το αποκορύφωμα: κλήθηκε και μετείχε ως συγγραφέας και σκηνοθέτις στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου Fringe Festival 2012. Το έργο που σκηνοθέτησε είναι μια ποιητική σύνθεση (που συμβουλεύω την Επιτροπή Κρατικών Βραβείων να την προσέξει), είναι «ο Κοχλίας» (εκδόσεις Κέδρος 2012) που μετέφρασε στα αγγλικά ο ποιητής Γιάννης Γκούμας. Αυτό το δραστήριο κορίτσι, με το μικρό δέμας εφήβου, μιλάει αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ισπανικά. Ονομάζεται Ναταλία Κατσού και απ’ ό,τι ξέρω διψάει να δείξει δουλειά της στην Ελλάδα. Για όποια πληροφορία στο Μορφωτικό Ιδρυμα της Εθνικής Τραπέζης – Κληροδότημα Μινωτή. Η Γνωμοδοτική Επιτροπή διά της διαθήκης του μεγάλου ηθοποιού που την ενίσχυσε στις σπουδές της (διευθυντής Διον. Καψάλης, Διονύσης Φωτόπουλος, Νικήτας Τσακίρογλου, Σπύρος Ευαγγελάτος, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Μαρία Χορς και ο υπογράφων) είμαστε γι’ αυτήν περήφανοι.