Οι ζωές των άλλων
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Συγγραφέας πάνω από σαράντα βιβλίων και σπεσιαλίστας στο είδος της λογοτεχνικής βιογραφίας (αλλά και βιογράφος διάσημων εκπροσώπων της μαζικής κουλτούρας, όπως ο Γκάρι Κούπερ και ο Τζον Χιούστον), ο Τζέφρι Μάγιερς ήταν ο πρώτος αμερικανός μελετητής που ανέδειξε «ακαδημαϊκά» στη χώρα του το έργο του Τζορτζ Οργουελ (φωτό). Και τώρα, ως αποκορύφωμα της καριέρας του ως ειδικού στη ζωή και στα γραπτά του συγγραφέα του «1984», ο Μάγιερς συγκέντρωσε σε ένα βιβλίο με τίτλο «Οργουελ: ζωή και τέχνη» είκοσι ένα δοκίμια που έχει κατά καιρούς γράψει για τον άνθρωπο που από πολλούς θεωρείται ο πλέον επιδραστικός άγγλος συγγραφέας του 20ού αιώνα. Στο βιβλίο δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στις αντιφατικές πλευρές της προσωπικότητας του Οργουελ (τον αποκαλεί με το οξύμωρο σχήμα «Τόρι αναρχικός») και ειδικά στη θητεία του στο πλευρό των Δημοκρατικών κατά τον ισπανικό εμφύλιο.
Λίγες εβδομάδες μετά τη δημοσίευση μιας μακροσκελούς (75.000 λέξεις) υμνολογίας προς τον Μπρους Σπρίνγκστιν στο «New Yorker» – γραμμένης μάλιστα από τον διευθυντή Ντέιβιντ Ρέμνικ – το «ανταγωνιστικό» περιοδικό «New Republic» δημοσιεύει στο τελευταίο τεύχος του δηλητηριώδες άρθρο-απάντηση, στο οποίο ο βετεράνος ρόκερ στηλιτεύεται ως η προσωποποίηση όλων των στραβών της σύγχρονης κουλτούρας της νοσταλγίας: «Η μουσική παρακμή του Σπρίνγκστιν είναι φανερή εδώ και δεκαετίες: η μεγαλομανία, τα κλισέ, η κουραστική ανακύκλωση επικών μοτίβων… Τα τραγούδια διαμαρτυρίας έχουν καταντήσει ψυχαγωγία των πλουσίων, και ο Σπρίνγκστιν έχει γίνει είδωλο της ελίτ. Μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα ότι είναι ο λιγότερο “επαναστατικός” και “επικίνδυνος για το σύστημα” άνθρωπος στην Αμερική…».
Google news
