… και η μεγάλη λογοτεχνία της ελευθεριότητας

Οι «Επικίνδυνες σχέσεις» του Σοντερλό ντε Λακλό (1782) και η «Γκαμιανί ή δυο νύχτες παραφοράς» που πρωτοκυκλοφόρησε ανώνυμα και παράνομα (1833) αλλά ανήκει στον μεγάλο του γαλλικού ρομαντισμού Αλφρέντ ντε Μυσσέ, είναι τα μπεστ σέλερ της ερωτογραφίας που έκαναν τις μεγαλύτερες πωλήσεις κατά τον 18ο και 19ο αιώνα αντίστοιχα. Ανάλογη επιτυχία (και αντοχή στο χρόνο) παρουσίασαν στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα η «Ιστορία της Ο» της Πολίν Ρεάζ (ψευδώνυμο της Ντομινίκ Ορί) και ο δικός μας οκτάτομος «Μέγας Ανατολικός» του υπερρεαλιστή ποιητή και ψυχαναλυτή Ανδρέα Εμπειρίκου. Δίπλα στις ηρωίδες αυτών των αναγνωσμάτων, οι δυο φετινές βασίλισσες του ροζ πορνό Ε.Λ. Τζέιμς και Σίλβια Ντέι, μοιάζουν με καλόγριες. Η ερωτογραφία (που υπηρετείται συστηματικά στην Ελλάδα, από τις εκδόσεις Αγρα), είναι η λογοτεχνία υψηλής αισθητικής που φωτίζει την πιο ακραία, την πιο βέβηλη, την πιο απελευθερωμένη αλλά και την πιο σκοτεινή ή τραγική σεξουαλική έκφραση. Δεν είναι μια λογοτεχνία απόδρασης. Η ερωτογραφία προκαλεί την κοινωνία, ξεμπροστιάζει την υποκρισία της, αντιστρατεύεται τους κανόνες της, διεκδικεί την αποδοχή του διαφορετικού, αμφισβητεί τις κατεστημένες αξίες. Κηρύσσει την ελευθεριότητα. Γι’ αυτό και δεν θα παίξει ποτέ στο ίδιο γήπεδο με το «Γυμνή μπροστά σου» και το «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι».