«Βλέπαμε τα σκάνδαλα να περνάνε σαν σίριαλ»

«Το χθεσινό βίαιο επεισόδιο στην τηλεόραση είναι ένα δευτερογενές προϊόν της οργής του κόσμου», λέει στα «ΝΕΑ» ο συγγραφέας Αλέξης Πανσέληνος. «Ο κόσμος έχει τόσο πολύ εξοργιστεί με το πολιτικό κατεστημένο που έφτασε να φέρει στη Βουλή ακροδεξιά κόμματα, που συμπεριφέρονται όπως είδαμε να συμπεριφέρονται. Η δημοκρατία έχει αυτές τις ανοχές. Είδαμε βέβαια από πολύ νωρίς τις συνέπειες των ακραίων επιλογών των συμπατριωτών μας. Από την άλλη, πρέπει και οι άλλες παρατάξεις, οι μη ακραίες, που κουβαλούν μια γενικότερη κουλτούρα, να ξυπνήσουν και να αναλάβουν τους δικούς τους ρόλους. Οταν οι εκπρόσωποι του λαού στη Βουλή κοιμούνται, θα μπει και κάποιος άλλος που δεν εκπροσωπεί τον λαό. Αν οι εκπρόσωποι του λαού έκαναν τη δουλειά τους, δεν θα έμπαιναν οι άλλοι», λέει.

Θα ήταν υπέρ μιας απαγόρευσης; «Μόνο η γνώμη των πολιτών πρέπει να απαγορεύει την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή. Δεν πρέπει να φτάνουμε στο σημείο η γνώμη των πολιτών να τους επιτρέπει την είσοδο. Αλλιώς οι απαγορεύσεις εξάπτουν. Και σε όλη την Ευρώπη υπάρχει τώρα εξάπλωση των νεοναζιστών», επισημαίνει.

Στον Αλέξη Πανσέληνο απονεμήθηκε προχθές σε τελετή στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού «Διαβάζω» για το βιβλίο του «Σκοτεινές επιγραφές» (Μεταίχμιο). Η εποχή αυτή ήδη εμπνέει και θα εμπνεύσει όλο και περισσότερους συγγραφείς, πιστεύει. «Πρόκειται για την περίφημη κινέζικη κατάρα που λέει “σας εύχομαι να ζήσετε σε ενδιαφέροντες καιρούς”. Δηλαδή σε εποχές πολέμων, λιμών, κρίσεων. Μια τέτοια εποχή τροφοδοτεί τον συγγραφέα με θέματα που τον κάνουν να βγαίνει από την αυτολύπηση, από την ενασχόληση με τον εαυτό του. Είναι εποχές που σε βγάζουν στον δρόμο», λέει.

«Αυτό συμβαίνει γιατί οι κρίσεις εκβιάζουν τη συμμετοχή μας. Ξυπνούν τον άνθρωπο από τη νάρκη και τον ατσαλώνουν. Παύει ο εφησυχασμός. Μέσα από τραγικά και δυσάρεστα γεγονότα, βέβαια. Αλλά δίνουν στις γενιές που ζουν τέτοια γεγονότα το κίνητρο να αναλάβουν τα ηνία της ζωής τους και του εαυτού τους. Η γενιά του πατέρα μου (σ.σ.: του Ασημάκη Πανσέληνου) γνώρισε εθνικό διχασμό, τα καθεστώτα Κονδύλη και Μεταξά, πόλεμο, Κατοχή, Εμφύλιο. Αυτή η γενιά γέννησε πολλές ενδιαφέρουσες προσωπικότητες και ενεργούς πολίτες. Εμείς βλέπαμε τα σκάνδαλα να περνάνε σαν σίριαλ στην τηλεόραση και δεν κουνιόμασταν από τη θέση μας».

Αν στεναχωριέται για κάτι ο Αλέξης Πανσέληνος – βραβευμένος και με το Β’ Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας το 1986 για τη «Μεγάλη πομπή» – είναι για τη ζοφερή κατάσταση στον χώρο που υπηρετεί, τον χώρο του βιβλίου. «Η κρίση έχει σκοτώσει το βιβλίο τελείως. Από τα τέλη του 2011 και πέρα ο κλάδος έφτασε στο ναδίρ. Οι βιβλιοπώλες δεν πουλάνε ούτε βιβλίο, εκδότες κλείνουν. Και το κράτος, παραδοσιακά, αδιαφορεί, καθώς το υπουργείο Πολιτισμού είναι πάντοτε υποχρηματοδοτούμενο. Είναι κατάντημα για μια κοινωνία να σβήνει η ανάσα της ανάγνωσης. Οι άνθρωποι, βέβαια, και σωστά, πρώτα κοιτάνε τι θα φάνε και μετά τι θα διαβάσουν. Πρώτα ζούμε και μετά φιλοσοφούμε, όπως λένε. Αλλά, από την άλλη, η φιλοσοφία και η τέχνη μάς βοηθούν να ζούμε».