Οταν η ποπ χτίζει κάστρα στην άμμο

Ακριβώς την κατάλληλη στιγμή. Οταν τα όνειρα τυλίγονται σε μια κόλλα χαρτί και φεύγουν σαΐτες προς άλλες κατευθύνσεις – ψάξε βρες -, έρχεται η dream pop – oνειρική ποπ (ή ποπ όνειρο σε κάποιες περιπτώσεις) και προσφέρει τις υπηρεσίες της. Τέτοιους καιρούς, ο καθένας ό,τι μπορεί κάνει.

Στο «Σπίτι της παραλίας» – Beach House – το ντουέτο από τη Βαλτιμόρη παίζει κρυφτό με τον καιρό. Κρύβει τις ασχήμιες κάτω από την άμμο (παραλία) και χτίζει κάστρα πάνω στην άμμο (της παραλίας).

Σαν σε όνειρο με τη θαμπάδα ενός υγρού πρωινού και τις μυρωδιές της δύσης. Σαν στίχος του Μαλαρμέ και της «Θαλασσινής (του) αύρας» που ρίχνει τώρα άγκυρα σε λιμάνια κοινωνικής δικτύωσης και παλιές αποθήκες, όπου ο Αλεξ Σκάλι και η Βικτόρια Λεγκράν υφαίνουν τα τραγούδια τους. Σκέτο παραμύθι!

Δυο λόγια για τη Βικτόρια ωστόσο που το όνομά της δείχνει ευγενή μουσική καταγωγή – και έτσι είναι: είναι ανιψιά τού (γάλλου συνθέτη με καταπληκτικές μουσικές για ταινίες) Μισέλ Λεγκράν («Ομπρέλες του Χερβούργου», «Υπόθεση Τόμας Κράουν»), του οποίου το μέγιστο τραγούδι «Windmills Of Your Mind» φαίνεται πως έβαλε στον μύλο και τη μουσική φαντασία της Βικτόριας. Αλλο που εκείνη λέει πως ο θείος Μισέλ ποτέ δεν την ενθάρρυνε να εκφραστεί με ήχους.

Ο,τι δεν έκανε ο θείος, το έκανε ο Αλεξ Σκάλι (στους περίεργους που ρωτάνε, απαντούν πάντως πως δεν είναι ζεύγος αλλά μπορεί και να είναι) και βοήθησε και το κλίμα της Βαλτιμόρης. Ηρθε η έμπνευση και έτσι αισίως οι δυο νέοι, ανοίγοντας δρόμο μέσα από indie αγριόχορτα και πειραματισμούς, έφτασαν να πατάνε γερά στο αιθέριο dream pop έδαφος με τις ατμοσφαιρικές συνθέσεις και τα μεστά, ευωδιαστά τραγούδια του τέταρτου άλμπουμ τους με το όνομα «Bloom».

Ομορφο, αν και μονότονο αρκετά, με θέα στην ποπ αλλά χωρίς πάντα ανοιχτά τα παράθυρά του, σε ταξιδεύει γλυκά με ελαφρές αναταράξεις. Το «Myth», το «Other People», το «Troublemaker» και κάποιες σκιές από κιθάρες και πλήκτρα που ξεχωρίζουν φτιάχνουν σκηνικό για να αρχίσει περιπέτεια, ώσπου οι δυο τους βρίσκουν και αράζουν πάλι στο λιμάνι με το «Σπίτι της παραλίας» όπου δεν πιάνουν οι αέρηδες και δεν ανησυχεί κανείς.