Ινδιάνοι, μπίζνες και κιθάρες

Ηταν ένα βράδυ από αυτά που οι ρομαντικοί βαφτίζουν «μαγικά» και όλοι οι άλλοι θυμόμαστε για πολλά χρόνια, εκείνο του Ιουλίου του 2009 στο Ολυμπιακό Στάδιο, όπου ο Κάρλος Σαντάνα με μια μπάντα πολλών αστέρων έκανε ό,τι πιο φυσικό για εκείνον, έπαιξε τη μουσική του – συναρπαστικά.

Εδώ και πολλά χρόνια ο Σαντάνα είναι σύμβολο, το όνομά του φέρνει συνειρμούς από λάτιν – τζαζ – ροκ, από κιθάρα, από τους χίπηδες και ένα πνευματικό ταξίδι που ξεκίνησε στη δεκαετία του ’60 και συνεχίζεται έως σήμερα. Δεν κουράζονται αυτοί οι παλιοί.

Σε λίγες ημέρες ο Κάρλος θα κυκλοφορήσει τον καινούργιο του δίσκο, 36o στη σειρά των άλμπουμ όπου ξεχωρίζει το υπέρλαμπρο «Supernatural» του 1999, που απογείωσε την καριέρα του κάνοντάς τον είδωλο και της ψηφιακής γενιάς – καθώς και πάρα πολύ πλούσιο άνθρωπο.

Το νέο έργο λέγεται «Shape Shifter» και για τις ανάγκες του, τις συναυλιακές, ο σινιόρ Κάρλος θα διακόψει για λίγο τις εμφανίσεις του στο Λας Βέγκας, αφού θα βγει να κυκλοφορήσει στην πιάτσα τα instrumental (ορχηστρικά) κομμάτια του άλμπουμ. Είναι καινούργιες συνθέσεις για τα αυτιά μας, κάποιες από αυτές γραμμένες στις αρχές της δεκαετίας του ’90 έως και πολύ φρέσκες μουσικές, όλα θαυμάσιες αφορμές για να ακούσουμε πάλι Σαντάνα.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο – τόπου, χρόνου και κληρονομιάς – ο Κάρλος αφιερώνει τον δίσκο του στους Ινδιάνους της Αμερικής, από τους οποίους κατάγεται η οικογένειά του, και με την ευκαιρία στέλνει μήνυμα: «Θέλω να προτρέψω τη χώρα μου και όλες τις χώρες, που δεν το έχουν κάνει ακόμη, να αναγνωρίσουν τους πρώτους κατοίκους του τόπου τους – και θεωρώ ότι πρέπει να γίνει γι’ αυτό μια παγκόσμια προσπάθεια».

Σε τρία κομμάτια του άλμπουμ ο Κάρλος συνεργάζεται με τον γιο του Σαλβαδόρ που παίζει πιάνο και έχει παράλληλα τη δική του καριέρα, με τακτικές εμφανίσεις και συναυλίες. Ενα άλλο κομμάτι είναι το «Ah Sweet Dancer», το οποίο ο Κάρλος έτυχε να ακούσει πρώτη φορά μέσα σε ένα ταξί στη Γερμανία, του άρεσε, το έψαξε, το βρήκε σε τοπικό δισκάδικο και το έβαλε αμέσως στο πρόγραμμα των συναυλιών του. Ενας ρυθμός που θα αναγνωρίσουν οι θαυμαστές του είναι το «Spark of The Divine». Με αυτό κάνει την «εμφάνισή» του συχνά στη σκηνή ως εισαγωγή σε άλλα τραγούδια, όπως για παράδειγμα στο «Black Magic Woman» που κλασικά απογειώνει το κοινό.

Αυτά συμβαίνουν, πρώτα από όλα, επειδή ο Σαντάνα έχει τεντωμένες τις κεραίες της έμπνευσής του και πιάνει μηνύματα από παντού. Είναι πάντα περίεργος και αναζητεί καινούργιες εμπειρίες, εξού και βρίσκεται σταθερά σε επικοινωνία με τη νέα γενιά (των μουσικών και των ακροατών του).

Ο Κάρλος, τον οποία συνάντησα για μια συνέντευξη πριν από μερικά χρόνια, με τα άσπρα αθλητικά παπούτσια και τα χαϊμαλιά που λες και τα φοράει από την εποχή της «Θείας μου της χίπισσας», είχε όλη εκείνη την αύρα νοσταλγίας, αλλά και την αίσθηση της στιγμής στη μουσική – και στον κόσμο -, όπου τίποτε δεν είναι όπως παλιά. Μαζί με αυτά ήταν και σε εγρήγορση για τα μηνύματα των πνευμάτων και του αόρατου κόσμου που τον εμπνέουν και τον κρατούν σε επαφή με τις ρίζες του.

Η μουσική είναι για τους Σαντάνα οικογενειακή υπόθεση. Εκτός από τον Σαλβαδόρ, τον γιο, άλλο μουσικό αστέρι είναι η δεύτερη σύζυγος, Σίντι Μπλάκμαν. Για καιρό ντράμερ του Λένι Κράβιτς, το κορίτσι με το άφρο μαλλί και το αγριεμένο στυλ, νυν κυρία Σαντάνα, ανήκει σήμερα στην ελίτ των ντράμερ με τη δική της δισκογραφία και καλλιτεχνική δραστηριότητα, που σε συνεργασία με τον Κάρλος γίνεται άποψη.