Πολιτισμός

Το «Ποτέμκιν» της αφασίας

Τρεις επιλογές. Με πρώτη το «Project X», τον θρίαμβο του νεανικού βιντεοκλίπ. Δεύτερη την επιστροφή του (τρισδιάστατου) «Τιτανικού». Και τρίτη το στυλάτο ελληνικό «Τρεις μέρες ευτυχίας» του Δημήτρη Αθανίτη

«Project X». Τρία φιλαράκια οργανώνουν πάρτι και το χάος θριαμβεύει

«Project X». Τρία φιλαράκια οργανώνουν πάρτι και το χάος θριαμβεύει

Σχόλια
3 λεπτά
«Project X» Με το που βγήκα από την αίθουσα άρχισα σαν μουρλός να ψάχνω το πεντάστερο CD με τα μουσικά κομμάτια που έχουν στοιχειώσει τις αισθήσεις μου και σχεδόν παράλληλα να σκαλίζω το Ιντερνετ, μπας και ανακαλύψω περισσότερες πληροφορίες για τους πιτσιρικάδες που κατάφεραν να μετατρέψουν το βιντεοκλίπ σε ύψιστη αισθητική.
Ομως εξηγώ για να μην παρεξηγηθώ. Το εν λόγω χειροποίητο κατόρθωμα, διαστάσεων επικών, απευθύνεται κυρίως στην πιτσιρικαρία και διόλου στο «σοβαρό» κοινό. Που συνήθως εξηγεί τα πάντα εγκεφαλικώς. Βαυκαλιζόμενο έτσι για την εξυπνάδα και την κουλτούρα του. Ολοι αυτοί να μείνουν μακριά απ’ αυτό το φιλμ που εύκολα θα το χαρακτηρίσουν ως «κανιβαλικό».
Τρία φιλαράκια και τελειόφοιτοι Λυκείου αποφασίζουν να οργανώσουν πάρτι στη μονοκατοικία ενός εξ αυτών, μιας και οι γονείς του λείπουν στο εξωτερικό. Επειδή τρέμουν στην ιδέα ότι το πάρτι να καταλήξει σε φιάσκο και διασυρμό, αρχίζουν με ντουντούκες που λέει ο λόγος και φυσικά μέσω του facebook να το διαφημίζουν μέχρι τα πέρατα της Γης.
Σκοπός, ένας και μοναδικός. Να πάνε γκομενίτσες, μπας και έτσι εγκαταλείψουν προσωρινώς το σπορ της παλάμης. Μη στραβομουτσουνιάζετε. Ολοι το ζήσαμε και όλοι οι έφηβουν το ζουν και θα το βιώνουν στον αιώνα των αιώνων.
Αποτέλεσμα των… ντουντουκών είναι να προσέλθουν δύο χιλιάδες νοματαίοι. Πανικός. Ετσι η γειτονιά μετατρέπεται σε νυχτερινό κέντρο γιγαντιαίων διαστάσεων. Πανζουρλισμός. Τσιγαριλίκια. Ατελείωτος και φρενήρης χορός. Βουτιές στην πισίνα του μπαμπά. Το μικροσκοπικό τετράποδο του σπιτού καταλήγει να γίνει μπαλάκι του πινγκ πονγκ. Ετσι, καταφθάνει η μπατσαρία. Ετσι, το αχαλίνωτο ξεφάντωμα μεταμορφώνεται σε μια τάχα μου πολιτική διαμαρτυρία. Ετσι, οι τάχα μου αντάρτες βάζουν φωτιά στη γειτονιά. Και στο τέλος, η μονοκατοικία μοιάζει με πεδίο πολέμου γεμάτο στάχτες και αποκαΐδια!
Τρεις είναι οι μεγιστοτεράστιες αρετές αυτού του super king size μπάχαλου. Η άρτια αρχιτεκτονική του δομή. Διότι είναι έξοχα οργανωμένος ο αυτοσχεδιαμός, το ίδιο και το χάος το νεανικό. Τα ετερόκλητα έλκονται. Δεύτερη, η εσωτερική του κλιμάκωση που ακολουθεί την ίδια λογική όπως μια συμφωνία μουσική. Και τρίτη αρετή, η κινηματογράφηση με μικρές ψηφιακές κάμερες και με κινητά τηλέφωνα από δεκάδες ανθρώπινες «πηγές» που στη συνέχεια αυτό το πλούσιο και άναρχο υλικό μετατράπηκε στη μονταζιέρα σε ένα υποδειγματικό κινηματογραφικό γεγονός!
Και για την ιστορία αναφέρω ότι ο λονδρέζος σκηνοθέτης Νίμα Νουριζάντε, μόλις 35 ετών, προέρχεται από το εμπορικό μουσικό βιντεοκλίπ. Ενας από τους παραγωγούς είναι ο πανούργος και ιδιοφυής Τοντ Φίλιπς του «Hangover» και του «Due Date». Και ο Τόμας Μαν, ο αμερικανός πρωταγωνιστής, μόλις 21 ετών, υποδύεται αυθεντικά το ολοκληρωμένο πορτρέτο ενός εφήβου που μέσα σε ελάχιστες ώρες και από ένα χαοτικό πάρτι δρασκελίζει το κατώφλι που χωρίζει την αφασία από την ωριμότητα! Βαθμοί=8

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. Ξεκίνησε η πρώτη δίκη βουλευτή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ – Παράταση υποστήριξης από το ελληνικό δημόσιο για πρώτη φορά κατά των υπαλλήλων
  2. Υπόθεση Τσαβδαρίδη: Το rotation, η είσοδος και η επιστροφή – Σπανάκης στο Ανάπτυξης, Λιάκος στο Εσωτερικών, Βαρτζόπουλος στο Υγείας
  3. Πού τελειώνει η αυτονομία μιας ομοσπονδίας και πού αρχίζει η ευθύνη του κράτους;

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies