Από σούπερ πράκτορας, ταλαιπωρημένος πατέρας

Μετά την παγκόσμια επιτυχία που σημείωσε η περιπετειώδης σειρά «24», ο Κίφερ Σάδερλαντ επιστρέφει στα τηλεοπτικά πλατό νωρίτερα από ό,τι φανταζόταν, αναλαμβάνοντας μια ακόμη επαγγελματική πρόκληση.

Υστερα από 192 επεισόδια ως πράκτορας Τζάκ Μπάουερ του FBI που έσωζε τον κόσμο από τις πιο απίθανες απειλές, δεν ήθελε – και δικαιολογημένα – να ξανακάνει τηλεόραση. Μόνο που έφθασε στα χέρια του το σενάριο του δραματικού σίριαλ «Touch». «Φθάνοντας στη σελίδα 35 σκέφτηκα “πάλι θα μπλέξω”. Δεν ήταν κάτι που απλώς θα ήθελα να κάτσω να δω από το σπίτι, αλλά μια δουλειά στην οποία, αν δεν συμμετείχα, θα το μετάνιωνα», λέει.

Στη νέα δραματική σειρά ο Σάδερλαντ κάνει τον Μάρτιν Μπομ, η γυναίκα του οποίου είναι μεταξύ των θυμάτων της 11ης Σεπτεμβρίου. Αναγκάζεται να αφήσει τη δουλειά του για να εστιάσει στην ανατροφή του 11χρονου γιου του Τζέικ, ενός αυτιστικού παιδιού βυθισμένου στη σιωπή του, που δεν ανέχεται να το αγγίζουν – ακόμα κι ο ίδιος ο πατέρας του -, πλην όμως έχει το χάρισμα να προβλέπει γεγονότα πολύ πριν συμβούν.

Το πολλά υποσχόμενο «Touch» («Αγγιγμα – Επαφή») εστιάζει στις προσπάθειες που κάνουν οι δυο τους για να αποκτήσουν επαφή και λέγεται ότι θα προκαλέσει έκπληξη σε όσους τον είχαν μάθει ως ήρωα σε ταινίες ή σειρές δράσης. Αλλά και ο Κίφερ Σάδερλαντ εξεπλάγη με την πρόταση που του έκαναν, κυρίως διότι ήρθε σε σχετικά σύντομο διάστημα μετά το «24».

Στο μεσοδιάστημα ο 45χρονος ηθοποιός – με 70 ταινίες στο ενεργητικό του – έπαιξε στο σινεμά, στην ταινία «Μελαγχολία» του Λαρς Φον Τρίερ, αλλά και στο θέατρο, στο έργο «That Championship Season» που παιζόταν για έξι μήνες στο Μπρόντγουεϊ.

Με εξαίρεση το πρώτο επεισόδιο και το τρομοκρατικό χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης, η δράση στη σειρά «Touch» είναι σε χαμηλότερους τόνους συγκριτικά με το «24». Αλλά και ο Μάρτιν Μπομ δεν έχει καμία σχέση με τον Τζακ Μπάουερ. Εχουν όμως ένα κοινό στοιχείο: την απόγνωση. «Ο Μπάουερ αντιμετώπιζε σειρά ανυπέρβλητων καταστάσεων. Ο Μπομ δεν θα μπορέσει ποτέ να αναπτύξει την κλασική σχέση πατέρα – γιου. Επιπλέον έχει ένα ακόμη φορτίο. Δίνει μια μάχη την οποία δεν θα κερδίσει ολοκληρωτικά. Αισθάνεται αποτυχημένος ως πατέρας, υπεύθυνος κατά κάποιον τρόπο για την κατάσταση στην οποία είναι ο γιος του. Κάτι που αντιμετώπισα και στην προσωπική μου ζωή ως γονιός».