Η εξέλιξη του τεχνητού φωτισμού

Λογαριασμός της ΔΕΗ με ή χωρίς χαράτσι μπορεί να μην έφτανε στα σπίτια της αρχαίας Ελλάδας. Ποιος είπε όμως πως ύφαιναν ή απολάμβαναν τα συμπόσια στα σκοτεινά; Κι αν ήθελαν να δουν έναν καβγά που γινόταν στον δρόμο; Λυχνάρια, δάδες και κεριά (σπανιότερα) επιστρατεύονταν για να φωτίσουν τη νύχτα. Και βεβαίως όχι χωρίς κόστος.

Τα 37 κιλά ξύλου κόστιζαν περίπου μία δραχμή και δύο οβολούς στον 4ο αι. π.Χ. όταν ο μισθός ενός ανειδίκευτου εργάτη ήταν τρεις οβολοί και του ειδικευμένου μία δραχμή. Μια εύπορη οικογένεια δηλαδή με τρία μέλη και δύο δούλους ξόδευε περί τις 3 δραχμές την ημέρα – 1.000 δρχ. τον χρόνο. Κι αν δεν είχαν χρήματα για να αγοράσουν ξύλα και κατά συνέπεια να ανάψουν δάδες ή να ζεσταθούν στην εστία κατέφευγαν στα δημόσια λουτρά για να ζεσταθούν δωρεάν.

Ολα τούτα και πολλά ακόμη ενδιαφέροντα θα παρουσιαστούν στην αυριανή διεπιστημονική ημερίδα «Ο τεχνητός φωτισμός από την αρχαιότητα έως σήμερα» που πραγματοποιείται στο Μουσείο Μπενάκη. Ιστορικοί, αρχαιολόγοι, μουσειολόγοι, λαογράφοι, ηλεκτρολόγοι και μηχανολόγοι-μηχανικοί θα παρουσιάσουν την εξέλιξη του τεχνητού φωτισμού είτε μέσα από ανασκαφικά δεδομένα, ιστορικές μαρτυρίες και σωζόμενα αντικείμενα, είτε αξιοποιώντας σύγχρονες φωτομετρικές αναλύσεις κάνοντας στάσεις στη ρωμαϊκή εποχή, τα βυζαντινά χρόνια, στον ισλαμικό και ιουδαϊκό κόσμο έως τον λαμπτήρα πυρακτώσεως και τη νέα τεχνολογία.