Μήπως κοιτάζει προς τη Β’ Αθηνών;

2 λεπτά
ΜΕΤΑ το PSI, τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών και το ραντεβού Σαμαρά – Μέρκελ, άνοιξε διάπλατα ο δρόμος των εκλογών. Οπότε διάφοροι κοιτούν με την άκρη του ματιού τους διαφόρους άλλους. Είναι η περίπτωση του Μάκη Βορίδη. Πήγε στη ΝΔ ως βουλευτής Υπολοίπου Αττικής. Ωστόσο, έχουν γίνει αντιληπτές επαφές του με στελέχη της ΝΔ στη Β’ Αθηνών. Οπότε τίθεται από τους ανοιχτομάτηδες αμέσως το ερώτημα: «Μήπως ο Μάκης θα ολοκληρώσει τον εισοδισμό του και με αλλαγή εκλογικής περιφέρειας;». Καλό και βολικό το «Υπόλοιπο» – όπως έχει δείξει και η περίπτωση του Θόδωρου Πάγκαλου. Ωστόσο, η Β’ είναι η μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας και έχει άλλη πολιτική προδιαγραφή.
ΑΣΧΕΤΩΣ του τι μπορεί να έχει στον νου του ο Βορίδης, η Β’ Αθηνών είναι και ο φυσικός χώρος του Πάνου Καμμένου, και η ΝΔ θα χρειασθεί ενισχύσεις στη δεξιά της πτέρυγα.
Στερνή μου γνώση…
ΣΧΕΤΙΚΗ απορία στελέχους της Συγγρού: «Καλά την περίοδο 2007-2009 ο Πάνος Καμμένος και ο Χρήστος Ζώης ήταν υφυπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή που, τα χρόνια εκείνα, δανείστηκε για λογαριασμό της χώρας περί τα 120 δισ. ευρώ. Τώρα λένε πως η νέα δανειακή σύμβαση που ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο έχει θέματα νομιμότητας. Τότε δεν είχαν επιφυλάξεις για τον νόμιμο χαρακτήρα εκείνων των δανείων;». Τον Ζώη, πάντως, τον είδα ιδιαίτερα κεφάτο στη Βουλή.
Γενόσημες πολιτικές
ΣΤΗΝ ΑΓΙΟΥ Κωνσταντίνου, όπου το στρατηγείο της ΔΗΜΑΡ, τους απασχολεί κάτι και περιμένουν κάτι άλλο. Αυτό που τους απασχολεί είναι η δημιουργία ενός «κόμματος Λούκας» – εννοούν την Κατσέλη – το οποίο να λειτουργήσει ως ανάχωμα της μετακίνησης των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ προς τη ΔΗΜΑΡ. Αυτό που περιμένουν είναι μια ένταση των επιθέσεων από πλευράς ΠΑΣΟΚ – λέγε με Ευάγγελο Βενιζέλο – με αιχμή το «όχι» του κόμματος του Φώτη Κουβέλη στη νέα δανειακή. Αλλωστε, το ΠΑΣΟΚ δεν χάνει ψηφοφόρους προς τη ΝΔ – προς τη ΔΗΜΑΡ χάνει.
ΤΩΝ ΦΡΟΝΙΜΩΝ τα παιδιά κινούνται προκαταβολικά. Εξ ου και για να ξεμαρκαριστεί κάπως η ΔΗΜΑΡ ψήφισε τη διάταξη για τα φάρμακα και τα γενόσημα στον εφαρμοστικό νόμο του Λοβέρδου. Ετσι, για να μην τους κατηγορούν πως λένε σε όλα «όχι».








