Η παράξενη τύχη του «Queer»

Το χειρόγραφο του «Queer» ακολούθησε τη χαοτική πορεία της ζωής του Μπάροουζ. Αποσπάσματά του διαβάστηκαν κατά τη συγγραφή του τo 1952 από τους συνοδοιπόρους του κινήματος των μπιτ, Τζακ Κέρουακ και Αλεν Γκίνσμπεργκ, έγιναν πολλαπλές αναθεωρήσεις και περικοπές, ενώ οι εκδότες ταλαιπώρησαν τον συγγραφέα με την αμφιθυμία και τους δισταγμούς τους σε μια εποχή όπου το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας ήταν ταμπού. Ο ίδιος ο Μπάροουζ είχε τις αμφιβολίες του καθώς το βιβλίο ήταν εξόχως αυτοβιογραφικό, περιγράφοντας τη ζωή του στη μεταπολεμική Πόλη του Μεξικού και τις νοτιοαμερικανικές ζούγκλες, με επίκεντρο τον απελπισμένο πόθο του για έναν νεαρό, χρησιμοποιώντας αδρές πινελιές αυτοεξευτελισμού και κατάρρευσης. Μάλιστα, στα τριάντα τρία χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι την έκδοσή του, έφτασε να το απαρνείται, ίσως λόγω του εξομολογητικού του χαρακτήρα, της δραματοποίησης του ομοφυλοφιλικού πόθου και της έλλειψης αναστολών που το χαρακτηρίζουν. Ας σημειωθεί πάντως ότι το βιβλίο έχει σαφή πολιτικό χαρακτήρα, δίνει χώρο σε ακραίες φαντασιώσεις, ενώ ο αυτοσαρκασμός δεν του λείπει διόλου. Επίσης, σύμφωνα με τους μελετητές του Μπάροουζ, το «Queer» μοιάζει μισοτελειωμένο, υποκείμενο στην αμηχανία της γκέι φιλολογίας ως προς την τύχη των ηρώων της. Σε κάθε περίπτωση, ξαναδιαβασμένο και σχολιασμένο – όπως στην παρούσα οριστική έκδοση -, συνιστά στις μέρες μας ένα πολύτιμο χρονικό εσωτερικής αναζήτησης, φυγής και εξέγερσης, που εισάγει μάλιστα στις κoλασμένες φαντασιώσεις του «Γυμνού γεύματος».