Η «αληθινή αγάπη» είναι ροκ

Μετά τον Βαλεντίνο, η αληθινή αγάπη (που δεν χρειάζεται και υπενθύμιση ημερολογίου).

Ξαφνικός έρωτας; Κάθε άλλο. Είναι μια σχέση που χτίστηκε τραγούδι το τραγούδι, νύχτες χωρίς ξημέρωμα και μέρες που κυλούσαν και έλαμπαν σαν να βγαίνει ήλιος ύστερα από μια καλή βροχή. Αληθινές σαν τους Wilco που ποτέ δεν είπαν ψέμα στο κοινό. Υστερα από δεκαεφτά χρόνια καριέρας, έρχονται με το «The Whole Love» και είναι σαν να ξαναγεννιέται ο έρωτάς τους για τη μουσική. Αναζωογονητικά, χαρούμενα, σπαρταριστά, ευφυή, απροσδόκητα – τα τραγούδια. «Ολο αγάπη» ή ανάσα από μουσική για να ανοίξει τα πνευμόνια. Ετσι αισθάνεσαι, αν έχεις αγαπήσει τους Wilco στο «Yankee Hotel Foxtrot» και το πιο κοντινό «Sky Blue Sky», κι εδώ «πιάνεις» πάλι τον σφυγμό μιας μπάντας με εφηβική τρέλα.

Σκέψου το κι έτσι: οι Wilco από τότε που ξεκινούσαν στο Σικάγο έδειχναν πως θα μπορούσαν να είναι αυτοί οι σωματοφύλακες του ροκ (αν και δεν ξέρω ποιο ροκ έχει ο καθένας στο μυαλό του), εννοώ αυτό που είναι κοντά στις ρίζες του, κάπου στην εναλλακτική/γήινη κάντρι και δεν φοβάται να αλλάξει ανάλογα με την έμπνευση, τα όνειρα και τους εφιάλτες του δημιουργού. Εδώ είμαστε.

Αμέσως αμέσως στο «Art Of Almost» δείχνουν πως έχουν όρεξη να περάσουν καλά, να χορτάσουν τη διαδρομή και δεν τους νοιάζει πού πάνε. «True love, but…». Η Αληθινή Αγάπη έχει τα «αλλά» της, αλλά χωρίς αυτά δεν θα ήταν αληθινή – κι αυτό είναι λίπασμα για το τραγούδι.

Η εισαγωγή στο κυρίως θέμα γίνεται με τα ανέμελα κρουστά του Γκλεν Κότσι που μεταφέρουν το καρδιοχτύπι της φυλής. Ολα λίγο φλου, όσο χρειάζεται για να ακολουθήσεις τη διάθεση του άλμπουμ.

Αν «σπάσεις» το «The Whole Love» στα μέρη που το αποτελούν, θα βρεις θησαυρούς, όπως εκείνο το ευδιάθετο ροκ που σε παρασύρει να τραγουδήσεις μαζί του και μελετημένες δομές πίσω από ποπ ρεφρέν, έτοιμα δώρα για το πρόσωπο. Σε όλα αυτά μέσα, οι Wilco κινούνται θεαματικά με επιρροές από το νεοϋορκέζικο ροκ των Television ώς και τις φόρμες των Kinks και των Beatles. Κάθε ένα από τα δώδεκα κομμάτια έχει μια καρδιά – έκπληξη, μια μεγάλη αγάπη και έναν «καινούργιο» Τζεφ Τουίντι που οδηγεί την μπάντα σαν να πετάει στα σύννεφα. Θα «παίζει» σίγουρα έρωτας.