Αντίσταση με καΐκια

Γόνος εύπορης οικογένειας της Αθήνας, ο Γιώργος Πασπάτης το «κρίσιμο έτος» 1939 ήταν φοιτητής της Νομικής και αυτό που κυρίως τον απασχολούσε ήταν ο αθλητισμός, τα κορίτσια, τα πάρτι και η ιστιοπλοΐα. Ομως, εφτά μήνες μετά την εισβολή των γερμανικών δυνάμεων στη χώρα, ο ανέμελος νεαρός θα διεισδύσει σε μια αντιστασιακή ομάδα με σκοπό να φύγει από την κατεχόμενη Ελλάδα και να ενωθεί με τις συμμαχικές δυνάμεις. Σχεδόν αμέσως θα συλληφθεί από τους Ιταλούς, θα παραμείνει έγκλειστος για εφτά μήνες σε φυλακές της Σύρου, της Ρόδου και της Σάμου ώσπου θα καταφέρει να αποδράσει στην Τουρκία. Από εκεί θα περάσει στην Παλαιστίνη και μετά στο Κάιρο, για να καταλήξει στη συνέχεια στον τελικό του προορισμό, την Αλεξάνδρεια, όπου θα προσχωρήσει στο Βρετανικό Ναυτικό. Ο 20χρονος Πασπάτης, έχοντας στοιχειώδη εκπαίδευση και ελάχιστη εμπειρία, θα βρεθεί να είναι κυβερνήτης μιας ημιολίας, ένα είδος «μαχητικού» καϊκιού, εφοδιασμένου με καμουφλάζ, πλήρωμα και ασυρματιστή, μερικά πολυβόλα και ένα αντιαρματικό, μέλος της καταδρομικής μονάδας του Αγγλοελληνικού Στολίσκου Ημιολιών. Αποστολή τους ήταν η παρενόχληση των Γερμανών που είχαν καταλάβει τα περισσότερα από τα ελληνικά νησιά και η συλλογή πληροφοριών σχετικά με την παρουσία και τη θέση τους σε αυτά. Στις σελίδες του παρόντος βιβλίου, ο Πασπάτης μας καταθέτει την προσωπική του μαρτυρία, μέσα από αποσπάσματα του ημερολογίου που κρατούσε καθώς και από κείμενα που έγραψε μετά τον πόλεμο.