Νέες ταινίες: Ιπτάμενος χαβαλές

Αποστολή εξετελέσθη λοιπόν. Για τον κοντό. Τον Τομ Κρουζ των πενήντα ετών. Βρε, βρε, δεν του φαίνεται καθόλου. Ούτε στο πρόσωπο ούτε στο εναέριο τρεχαλητό. Επειδή είναι τελειομανής. Βάλτε τα κάτω και θυμηθείτε τις τρεις προηγούμενες «Επικίνδυνες αποστολές». Το 1996 με σκηνοθέτη τον απαιτητικό Μπράιαν Ντε Πάλμα. Το 2000 με Τζον Γου, τον άρχοντα των εναέριων μονομαχιών. Το 2006 με Τζ. Εϊμπραχαμς, επίσης πανάξιο στο είδος αυτό. Και τώρα, στην τέταρτη συνέχεια, με τον Μπραντ Μπερντ. Ποιος είναι αυτός; Ο σκηνοθέτης του «Ρατατούιγ», ενός άκρως απολαυστικού animation με ήρωα ποντικό σε ρόλο σεφ της γαλλικής κουζίνας.

Πέντε τα βασικά υλικά μιας πετυχημένης περιπέτειας δράσης. Το πρώτο τα κόλπα. Εδώ, λόγου χάριν, ο Ιθαν Χαντ ίπταται σαν Spiderman. Σουλατσάροντας στις θηριώδεις τζαμαρίες του ψηλότερου κτιρίου της οικουμένης που είναι εγκατεστημένο στο Ντουμπάι. Πράγμα που σημαίνει ότι όπως ο Μέσι έτσι και ο Τομ. Κοντός κοντός, αλλά ευέλικτος και αίλουρος σωστός. Το δεύτερο υλικό ο ρυθμός. Η ρυθμολογία των σκηνών ώστε να μην παίρνει ανάσα το κοινό. Πώς γίνεται αυτό; Φυσικά στο μοντάζ. Το τρίτο οι χώροι. Που ταυτόχρονα πρέπει να είναι κοσμικοί, εξωτικοί και επικίνδυνοι μαζί. Τουτέστιν Βουδαπέστη, Μόσχα, Ντουμπάι, Βομβάη. Οι δύο πρώτοι του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού. Δηλαδή καταραμένοι, εξωτικοί και αναπαλαιωμένοι. Οι δύο δεύτεροι συμπληρωματικοί. Το Ντουμπάι των πετρελαιοδολαρίων και η Βομβάη της αναδυόμενης ινδικής οικονομίας. Ο κίνδυνος, η τρομοκρατία, το φάντασμα του Ψυχρού Πολέμου, όλα μαζί πορεύονται με τον μαύρο χρυσό, το εμπόριο όπλων και τη μαύρη οικονομία. Εχει σημασία αυτό.

Τέταρτο βασικό υλικό είναι τα γκάτζετ της σύγχρονης τεχνολογίας. Οι σπόνσορες της ταινίας. Παράδειγμα; Ολα τα προϊόντα της Apple. Και το iPhone 4 και το Mac και το iPad 2. Μ’ αυτό λοιπόν, το iPad εννοώ, ο Τομ δημιουργεί εικονική πραγματικότητα και μετατρέπει τους ρώσους φύλακες του Κρεμλίνου σε κουτόχαζους από το Κακοσάλεσι της ψωροκώσταινας. Κοντά στην Apple να σου και μια διαστημική BMW που σε κάνει να θέλεις να βουτήξεις στην οθόνη, ν’ αρπάξεις το τιμόνι και παρέα με το σοκολατένιο θηλυκό ονόματι Πόλα Πάτον να απογειωθείς στον ουρανό. Ετσι καταλήγουμε στο πέμπτο και τελευταίο βασικό υλικό. Το καστ εννοώ. Οχι μόνο ο Τομ, αλλά και η χυμώδης Πόλα. Με το «λ» πολύ χοντρό. Σχεδόν πατρινό. Και με εξαιρετικό κακό (bad guy) τον Σουηδό Μίκαελ Νίκβιστ. Τελειώσαμε; Οχι. Και από ψαχνό; Το σενάριο εννοώ. Μα φυσικά το γνωστό. Κάποιος άθλιος ευρωπαίος παρανοϊκός σχεδιάζει να εκτοξεύσει πυρηνικά και να μετατρέψει τον πλανήτη σε γυαλιά καρφιά. Ομως μ’ έναν Τομ Κρουζ την ημέρα κάνεις την τρομοκρατία πέρα! Βαθμοί=Καλοφτιαγμένο ποπκόρν