Η Ελλάδα περνάει τη χειρότερη κρίση

Α.ΓΚ.: Μιλώντας για την Ελλάδα και για την προβολή της στο εξωτερικό, θα έλεγες ότι δεν έχει υπάρξει ο άνθρωπος, ή οι άνθρωποι, που θα αναλάβει να προωθηθεί και να πουληθεί το «υλικό» που διαθέτουμε – λυπάμαι για τη λέξη «πουληθεί», είναι υποχρεωμένος κανείς να τη χρησιμοποιήσει, αφού μιλάμε για παραγωγή πλούτου που τόσο τον έχουμε ανάγκη. Περνάμε μια οικονομική κρίση αυτήν τη στιγμή με τα σκληρότερα μέτρα που θα μπορούσαν να υποστούν οι Ελληνες. Η ανεργία έχει φτάσει στην κορυφή, χωρίς να ξέρουμε ότι δεν θα υπάρξει κι άλλη υψηλότερη. Είναι αδιανόητο πως μια πάμπλουτη χώρα όπως η Ελλάδα περνάει τη χειρότερη οικονομική κρίση, που θα μπορούσε να γνωρίσει μια οποιαδήποτε χώρα, χωρίς να είναι σε θέση να παράγάγει πλούτο.

Α.ΣΤ.: Το ίδιο θα σου πει και ο μέσος Ελληνας, ο ταξιτζής, ο περιπτεριούχος, μόνο που θα σου το πει οργισμένα. Πώς είναι δυνατόν να είμαστε αυτοί που είμαστε και να έχουμε φτάσει στο αδιανόητο χάλι να υπάρχουν άνθρωποι που πρέπει να ζήσουν με διακόσια ευρώ τον μήνα.

Α.ΓΚ.: Τι έχουμε λοιπόν για να παράξουμε πλούτο; Εχουμε την Ελλάδα.

Α.ΣΤ.: Ναι, αλλά δεν είμαστε στη δεκαετία του εξήντα, με τη Μελίνα και τον Χατζιδάκι.

Α.ΓΚ.: Την Ελλάδα του 2011 εννοώ. Με το παρελθόν της, το παρόν της και το μέλλον της. Γιατί τι είναι το παρόν; Η σύμπτυξη μιας στιγμής του παρελθόντος με την προοπτική του μέλλοντος.

Α.ΣΤ.: Πώς να το κατορθώσει αυτό ο μέσος πολίτης που δεν διαθέτει το στοιχείο μιας πλανητικής σκέψης; Αλλά είναι αυτός ο μέσος πολίτης, το 99% δηλαδή των Ελλήνων, που θα εξελίξει τα πράγματα.