Οταν η κρίση πάει σινεμά

Πλάνη αγαπητέ μου. Πλάνη η πεποίθηση ότι με την οικονομική κρίση οι Ελληνες είναι περισσότερο πολιτικοποιημένοι και ευαισθητοποιημένοι από τους αμερικανούς σκηνοθέτες. Γιατί μέτρησα καμιά δεκαριά made in USA. Ομως ούτε μία από την κόλαση της Ελλάδας!

Παράδειγμα; Το κύμα – εντυπώσεων, κριτικών και ρεπορτάζ – για το «Margin Call». Που περιγράφει το ιστορικό καταστροφής της Lehman Brothers το 2008. Μια καταστροφή η οποία προκάλεσε το γνωστό ντόμινο που παραλίγο να βυθίσει αύτανδρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Αμερικής. Παρασύροντας στη συνέχεια την ευρωζώνη, με πρώτη και καλύτερη την πέτσινη ελληνική οικονομία. Ταινία που από τις 15 Δεκεμβρίου θα προβάλλεται και εν Ελλάδι με τον τίτλο «Ο δρόμος του χρήματος». Με σκηνοθέτη τον πρωτοεμφανιζόμενο Τζ. Σ. Σαντόρ και πρωταγωνιστές: Κέβιν Σπέισι, Τζέρεμι Αϊρονς, Στάνλεϊ Τούτσι, Πολ Μπέτανι, Μαίρη ΜακΝτόναλντ, Ζάκαρι Κουίντο.

Το στόρι εξαντλείται σ’ ένα 24ωρο και ιδιαιτέρως τις πρώτες δώδεκα ώρες, όταν τα golden boys and girls της Lehman Brothers αντιλαμβάνονται ότι κάποιο θεμελιώδες λάθος συμβαίνει στην εξίσωση του συστήματος και oσονούπω η εταιρεία θα μετατραπεί σε στάχτες και αποκαΐδια. Βοήθειαααααααα!

Για να καταλάβετε το μέγεθος συνειδητότητας του νεαρού σκηνοθέτη, αντιγράφω μικρό απόσπασμα από συνέντευξή του στον βρετανικό «Guardian»: «Επειδή η κυκλοφορία της ταινίας μου συμπίπτει με το κύμα των διαδηλωτών (εννοεί το λεγόμενο Occupy movemant) θεωρώ τον εαυτό μου υπερτυχερό. Αν και πιστεύω ότι οι διαμαρτυρίες έπρεπε να είχαν γίνει δύο χρόνια νωρίτερα. Εστω κι έτσι ποτέ δεν είναι αργά». Τουτέστιν, παιδιά κατεβείτε στους δρόμους!

«Ο δρόμος του χρήματος» του Σαντόρ θεωρήθηκε «η καλύτερη ταινία που έγινε ποτέ για τη Wall Street» και οι προοπτικές της, ακόμα και για μερικές θέσεις στις λίστες των Οσκαρ, είναι κάτι παραπάνω από αισιόδοξες (15 Δεκεμβρίου ανακοινώνονται οι υποψηφιότητες για Χρυσές Σφαίρες και 24 Ιανουαρίου για τα Οσκαρ).

Μακροσκελής η λίστα των επηρεασμένων από την κρίση αμερικανικών τίτλων. Ολων των ειδών. Από θρίλερ και μαύρες κομεντί μέχρι ντοκιμαντέρ. Ταινίες που ήδη έχουν προβληθεί στην Ελλάδα:

«Ραντεβού στον αέρα» (Up in the Air) του Τζέισον Ράιτμαν. Ο Τζορτζ Κλούνι υποδύεται «killer» μικρών και μεγάλων στελεχών δείχνοντάς τους την πόρτα εξόδου από τη δουλειά και φυσικά στην απελπισία. Ενίοτε δε στην αυτοκτονία.

«Enron: Καρχαρίες στο δωμάτιο». (Enron: The smartest guys in the room) Εξαιρετικό και προφητικό – γιατί προβλήθηκε το 2005 – ντοκιμαντέρ του Αλεξ Γκίμπνι όπου αποκαλύπτει τις μεγαλοκομπίνες τής εν λόγω εταιρείας και την ατιμωρησία των καρχαριών που έβγαλαν έναν ωκεανό δολαρίων.

«Inside Job». Εξαιρετικό και διεισδυτικό ντοκιμαντέρ του Τσαρλς Φέργκισον που αναστάτωσε το κοινό του Φεστιβάλ των Καννών. Δεν έχει προβληθεί ακόμα στην Ελλάδα. Εδώ λοιπόν ο σκηνοθέτης ασχολείται με τον μηχανισμό της αεριτζίδικης αμερικανικής οικονομίας.

«Αφεντικά για σκότωμα» (Horrible bosses). Η πασίγνωστη κομεντί του καλοκαιριού με σκηνοθέτη τον Σεθ Γκόρντον και πρωταγωνιστές τους Κέβιν Σπέισι, Κόλιν Φάρελ, Τζένιφερ Ανιστον.

«Πώς να κλέψετε έναν ουρανοξύστη» (Tower Heist). Κι αυτή είναι κωμωδία με σκηνοθέτη τον Μπρετ Ράτνερ και πρωταγωνιστές τους Μπεν Στίλερ, Εντι Μέρφι. Προβάλλεται εν Αθήναις με μεγάλη επιτυχία στα ταμεία.

«The company men» του Τζον Γουέλς. Οι Μπεν Αφλεκ, Κρις Κούπερ και Τόμι Λι Τζόουνς σπεύδουν να φάει ο ένας τον άλλο.

«The Corporation». Προφητικό και το ντοκιμαντέρ των Μαρκ Αχμπαρ και Τζένιφερ Αμποτ, παραγωγής 2003. Η αχόρταγη και καταστροφική λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε κραχ γιγαντιαίων διαστάσεων. Ακούει κανείς; Μπα. Ουδείς.