Αι ειδοί του… Νοεμβρίου

Παρακολουθήσαμε με κομμένη την ανάσα τις προηγούμενες ημέρες ένα συναρπαστικό τηλεοπτικό θέαμα πολιτικών εξελίξεων σαν ένα πολιτικό «master chef», που αναζητούσε τον νικητή σεφ σε συνταγές πρωτόγνωρες, με υλικά που απλώνονταν από πάνελ σε πάνελ, άλλα γνώριμα στους γευσιγνώστες των καθημερινών ενημερωτικών εκπομπών και άλλα πρωτοφανή. Αν απορούσαν πολλοί γιατί τα μαγειρικά ριάλιτι είχαν τέτοιο σουξέ στην ελληνική τηλεόραση, μια απάντηση θα μπορούσε να είναι και η συσχέτισή τους με το θέαμα μιας πολιτικής σκηνής, που έχει συνηθίσει το φιλοθέαμον να λειτουργεί με όρους τηλεοπτικού ριάλιτι. Με τη διαφορά, ότι στα μεν μαγειρικά η αυστηρότητα της τήρησης των κανόνων και της ιεραρχίας έδινε και το ιδανικό αποτέλεσμα, ενώ στο ριάλιτι της πολιτικής οι μόνοι κανόνες που θριαμβεύουν είναι οι τηλεοπτικοί. Oλοι οι υπόλοιποι καταλύονται, ανασυντίθενται, ξανακαταλύονται μπροστά σε ένα αποσβολωμένο πλήθος, που παρακολουθεί προσπαθώντας να επεξεργαστεί κορυφαία για τη ζωή του γεγονότα σε ταχύτητες τηλεόρασης. Θυμίζουμε εν συντομία την υψηλή τηλεθέαση του Εδικού Δικαστηρίου, την ακόμη υψηλότερη των εσωκομματικών διεργασιών στο ΠΑΣΟΚ που ανέδειξαν σε διάδοχο του Ανδρέα Παπανδρέου τον Κώστα Σημίτη και, πιο πρόσφατα, τη συναρπαστική κούρσα διαδοχής και πάλι στο ΠΑΣΟΚ με πλείστες τηλεοπτικές κορυφώσεις και επικοινωνιακά σόου.

Προφανώς, όπως απέδειξε η συνέχεια εκείνων των μιντιακών γεγονότων η πολιτική είναι ευρύτερη της τηλεοπτικής της εικόνας και πολυπλοκότερη των επικοινωνιακών στιγμιαίων σκηνοθεσιών της. Αλλά ο τηλεοπτικός ρυθμός παραμένει συναρπαστικότερος όλων των υπολοίπων στοιχείων. Eνα μικρό παράδειγμα οι δηλώσεις στήριξης του Πρωθυπουργού εκ μέρους του κ. Μαγκούφη, που εντυπωσιάζουν τον Γιώργο Παπαδάκη ύστερα από όσα έχουν προηγηθεί ανά τα πάνελ και όχι μόνο το δικό του, τις κρίνει εκτός των εξελίξεων με την έκφραση «δεν έχει δει τις προηγούμενες δηλώσεις». Οποιος δεν ήταν καλωδιωμένος ήταν εκτός των εξελίξεων, εκτός εικόνας, άρα, και σε δυσκολία να διαμορφώσει άποψη και να επιλέξει στάση σύμφωνα με τον παρουσιαστή. Με άλλα λόγια, «μοιραίος και άβουλος»;

Οι εξελίξεις είναι κατακλυσμιαίες, λέει την ίδια στιγμή στο Mega, ο Δημήτρης Τάκης, όχι μόνο στο ΠΑΣΟΚ αλλά και στη ΝΔ και αναφέρεται στην επιστολή Χατζηγάκη προς Σαμαρά, με την οποία του ζητεί να αναλάβει πρωτοβουλίες. «Δεν πρόλαβε ο Σαμαράς να πάρει κεφάλι από την κατάρρευση του αντιπάλου του και αρχίζουν τα εσωκομματικά του;» σχολιάζει ο Δημήτρης Καμπουράκης, ενώ ο Μανώλης Καψής στο διπλανό τηλεπαράθυρο μιλάει στο κινητό του παίρνοντας προφανώς πληροφορίες και παρεμβαίνει στον διάλογο που έχει ανοίξει με τον κ. Χαρακόπουλο της ΝΔ, προσπαθώντας να εκμαιεύσει μια σαφή απάντηση για το τι προτίθεται να κάνει η ΝΔ με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να καταρρέει. Είναι αδύνατον να καταγραφεί στον μικρό αυτό χώρο ολόκληρο το σκηνικό τού on camera σπαραγμού που βίωνε η χώρα από κανάλι σε κανάλι και το πλήθος των αλλεπάλληλων δηλώσεων που γίνονταν πρώτα στις κάμερες πριν μεταφερθούν με την ανάπτυξη, υποθέτουμε, και του σκεπτικού στα αρμόδια όργανα κομμάτων, θεσμών της Πολιτείας και ό,τι άλλο ξεχάσαμε ότι πρέπει να λειτουργεί (σε μια δημοκρατία έστω και σε κρίση) μπροστά στη φαντασμαγορία του τηλεοπτικού καταιγιστικού ρυθμού.