Κρύα διπλωματικά αστεία

ΜΟΝΤΕΛΑΚΙ δικομματικής συναίνεσης στη Μέση Ανατολή. Αναφέρομαι στην επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Σταύρου Λαμπρινίδη σε Αίγυπτο, Λίβανο και Ιορδανία. Παρών και ο τομεάρχης της ΝΔ για τα Εξωτερικά Πάνος Παναγιωτόπουλος. Το πείραμα επέτρεψε ευελιξία. Ας πούμε, άλλους Σταύρος και Πάνος τους είδαν μαζί. Αλλους χώρια. Και άλλους τους είδε ο ένας και όχι ο άλλος. Παραδείγματος χάριν, τους Aδελφούς Μουσουλμάνους της Αιγύπτου τους είδε ο Παναγιωτόπουλος, όχι όμως ο Λαμπρινίδης. Αλλωστε, αν είσαι αντιπολίτευση κινείσαι – ή, τέλος πάντων, ξεκαρφώνεσαι πιο ελεύθερα – για να κάνεις τις επαφές σου. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι επαφές στις τρεις χώρες της Μέσης Ανατολής δεν περιορίστηκαν σε κυβερνητικούς φορείς, αλλά σάρωσαν όλο το πολιτικό φάσμα.

Η ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ είναι κρίσιμη. Και αυτό γιατί από την Αραβική Ανοιξη και μετά φυσά στην περιοχή άνεμος αλλαγής. Και δεν ξέρει ακριβώς κανείς πού και πώς θα καθήσει η μπίλια. Είναι χαρακτηριστικά τα γεγονότα στην Αίγυπτο, όπου έρχονται εκλογές τον Δεκέμβριο. Το συμπέρασμα είναι ότι η Ελλάδα έχει ακόμη πολιτικό κεφάλαιο στην περιοχή και θα μπορούσε να αποτελέσει γέφυρα των νέων πολιτικών δυνάμεων με την Ευρωπαϊκή Ενωση – αν, βεβαίως, μείνουμε στην ευρωζώνη. Εντάξει, κρύο αστείο.