Εξ ιδίων οι βολές

Εξηγούμαι από την αρχή. Οσα ακολουθούν είναι απόψεις ανθρώπου του θεάτρου, επιτυχημένου, σε ένα από τα μεγαλύτερα καλλιτεχνικά τεμένη του κόσμου. Είναι λόγια – στο «Βήμα» – του καλλιτεχνικού διευθυντή της Μετροπόλιταν Οπερας της Νέας Υόρκης. Δεν είναι συντηρητικές απόψεις κανενός έλληνα γρουσούζη κριτικού. Συνέντευξη στην Ισμα Τουλιάτου. Μιλάει ο Πίτερ Γκελμπ: «Προσωπικά δεν θεωρώ τον εαυτό µου καθόλου συντηρητικό. Πιστεύω όµως ότι υπάρχει κάποια παρεξήγηση ως προς το τι θεωρεί κανείς συντηρητικό. Προσωπικά, έχω πρόβληµα όταν µια παράσταση προδίδει το πνεύµα του συνθέτη του έργου. Αν αυτή η πεποίθησή µου µε κάνει συντηρητικό, ας είναι έτσι. Το µεγαλύτερο στοίχηµα όταν αντιµετωπίζεις μία όπερα η οποία έχει ανέβει πολλές φορές είναι να κάνεις κάτι καινούργιο. Εποµένως το σκάνδαλο είναι η φθηνή και η εύκολη λύση. Το δύσκολο είναι να διατηρήσεις την ακεραιότητα, την ουσία της ιστορίας.

Ηθικά και φιλοσοφικά για µένα υπάρχει πρόβληµα όταν προσπαθείς να προσβάλεις τον θεατή. Η αλήθεια είναι ότι στην Ευρώπη βλέπει κανείς πρισσότερο “άγριες” παραστάσεις, ίσως γιατί δεν υπάρχει τόσο έντονη η αίσθηση της υπευθυνότητας απέναντι στο κοινό. Ελπίζω να µην παρεξηγούµαι: δεν µιλάω για ασφάλεια, µιλάω για υπευθυνότητα. Η υποχρέωσή µας είναι να εµπνεύσουµε το κοινό, όχι να το προσβάλουµε. Η όπερα θα διασφαλίσει την ύπαρξή της µόνο αν καταφέρουµε να διατηρήσουµε τη σχέση µας µε τον κόσµο και, ταυτόχρονα, να είµαστε ένα βήµα πιο µπροστά».

Ζητάει τα αυτονόητα ο Γκελμπ αλλά αναφέρεται σε εγγράμματους καλλιτέχνες κι όχι σε νάνους που προσπαθούν να προβάλουν τον νανισμό τους με κόντρα φωτισμούς ώστε να επιβάλουν την καχεκτική τους παρουσία στους μεγάλους δημιουργούς.