Σταρ σε κάνει η κοψιά. Η φάτσα. Του Μπόγκαρτ, του Μπελμοντό, του Μπρόνσον, του Κλούνι. Η δύναμη του προσώπου. Αυτό όμως δεν ισχύει για τον Αντι Σέρκις. Που, ακριβώς επειδή δεν έχει πρόσωπο, μπορεί να έχει χιλιάδες.
Το performance-capture είναι μια τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε, αρχικά, στα τέλη της δεκαετίας του ’70 για λόγους στρατιωτικούς και ιατρικούς. Αισθητήρες τοποθετούνται σε στρατηγικά σημεία του σώματος, καταγράφοντας τις κινήσεις του σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Η ακριβής όμως αναπαράσταση της ανθρώπινης κίνησης ήταν λογικό να απασχολήσει και τους λεγόμενους «visual artists». Πρώτα στα βιντεοπαιχνίδια και μετά στο σινεμά. Οπου, φυσικά, το ζήτημα ήταν πιο περίπλοκο. Γιατί δεν ήταν μονάχα οι κινήσεις του σώματος που έπρεπε να αναπαραχθούν ψηφιακά, αλλά και οι εκφράσεις του προσώπου. Τα συναισθήματα, η «ψυχή» δηλαδή του performer.
Κανείς δεν είχε αντιληφθεί τις νέες δυνατότητες μέχρι που το 2002 προβλήθηκε ο πρώτος «Αρχοντας των δαχτυλιδιών» («Οι δύο πύργοι»). Κι εκεί συναντήσαμε τον πρώτο κινηματογραφικό χαρακτήρα, εξ ολοκλήρου κατασκευασμένο σε υπολογιστή, με τη βοήθεια φυσικά ενός ικανότατου ηθοποιού: του Αντι Σέρκις που έδωσε ψυχή στο Γκόλουμ.
Φόρεσε ψηφιακούς αισθητήρες στο κορμί και το πρόσωπό του, που κατέγραφαν κάθε πόντο της ερμηνείας του, δίνοντας τη δυνατότητα στους ψηφιακούς καλλιτέχνες να αλλοιώσουν τα χαρακτηριστικά, δίχως όμως να αγγίξουν την ουσία. Κάποιοι έφτασαν να δηλώσουν πως η Αμερικανική Κινηματογραφική Ακαδημία έπρεπε να χρίσει τον Σέρκις υποψήφιο για το Οσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου. Πολλοί συνάδελφοι του Σέρκις αντέδρασαν αμέσως, φοβούμενοι ίσως την πιθανή αντικατάστασή τους από ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Μεγάλη κριτική έγινε και στην προβολή της ταινίας «Spy captain» με τους Τζουντ Λο και Αντζελίνα Ζολί – στο φιλμ ανακατασκευάστηκε ψηφιακά μια ρεπλίκα του… Λόρενς Ολίβιε! Τα στούντιο πλέον μπορούν να νεκραναστήσουν όποιον θέλουν! Ο ίδιος ο Σέρκις, βέβαια, έχει αποδείξει την αξία του και χωρίς τη βοήθειά τους: στο καλό φιλμ «Sex & drugs & rock ‘n’ roll» ενσάρκωσε συγκλονιστικά τον πανκ ρόκερ Ιαν Ντιούρι. Κι όμως, οι κατηγορίες δεν κόπασαν.
«Δουλεύω το ίδιο σκληρά όταν παίζω το Γκόλουμ», δηλώνει στην «Daily Telegraph» ο ηθοποιός. «Εκνευρίζομαι τόσο με μερικούς που μου λένε “α, εσύ έκανες τη φωνή του Γκόλουμ;” γιατί απλούστατα έπαιξα το Γκόλουμ! Το λένε υποκριτική αυτό που κάνω. Οταν παίζω τον Ιαν Ντιούρι, είμαι ο Ιαν Ντιούρι. Οταν παίζω τον Κινγκ Κονγκ, είμαι ο Κινγκ Κονγκ!».
Οι νέες του ταινίες αφορούν, πάλι, ψηφιοποιημένες ερμηνείες: «Ο πλανήτης των πιθήκων: η εξέγερση» (ενσαρκώνει τον πίθηκο Καίσαρα) και «Τεντέν» (στον ρόλο του καπετάνιου Χάντοκ, πλάι στους Ντάνιελ Κρεγκ και Τζέιμι Μπελ), τον οποίο ο Στίβεν Σπίλμπεργκ έχει ολοκληρώσει και αναμένεται να βγει στις αίθουσες τον Δεκέμβριο.
Σύντομα εξάλλου θα επιστρέψει στα πλατό για να «παίξει» ξανά το δημοφιλές Γκόλουμ στη σειρά ταινιών «Χόμπιτ» που τοποθετείται χρονικά πριν από τα γεγονότα του «Αρχοντα των δαχτυλιδιών».
Εκεί ο Σέρκις θα εκτελέσει επίσης χρέη βοηθού σκηνοθέτη. Δεν είναι λίγοι αυτοί που αντιλαμβάνονται ότι έχει πολλά ταλέντα, ένα από τα οποία είναι και το επιχειρηματικό: τελευταία ετοιμάζει και δικό του performance-capture studio που θα προσφέρει ψηφιακές υπηρεσίες σε ταινίες χαμηλότερου προϋπολογισμού, οι οποίες δεν χρηματοδοτούνται από μεγάλα στούντιο. Ονομασία του: «The Imaginarium». Ο άνθρωπος βλέπει μπροστά.