Προ 50ετίας τα θεατρικά νέα

Ο θεατρικός συνεργάτης των «Νέων» γράφει τα εξής: Η άποψί μας γνωστή. Την διατυπώσαμε και πέρυσι: Τα αρχαία θέατρα ανήκουν εκ κατασκευής στο αρχαίο δράμα. Επί πλέον: Τα ιταλιάνικα ηχούν παράταιρα στον χώρο της Επιδαύρου όπου μονάχα ο τραγικός Λόγος επιβάλλεται. Πέραν αυτών, η παράστασις της «Μήδειας» του Κερουμπίνι υπήρξε αρτία. Η Κάλας επέδειξε σπανία φωνή και ιδιαίτερα αξιοθαύμαστη ηθοποιία. Ικανοποιητική η Μορφονιού. Επίσης Μοντέστι και Βίκερς. Αψογη η χορωδία. Σωστός, αλλά χωρίς προσωπικότητα, ο μαέστρος Ρεσίνιο. Πολύ καλή η δουλειά του Μινωτή. Λαμπρή, η χρωματική αρμονία των κοστουμιών του Γιάννη Τσαρούχη. Ενα ασύνηθες για την Ελλάδα μεγάλο θέαμα _* 7 Αυγούστου 1961.

Η διάσημη Ελληνίδα υψίφωνος Μαρία Κάλας, προσέθεσε χθες το βράδυ άλλον ένα θρίαμβο στην γεμάτη επιτυχίες καλλιτεχνική της καρριέρα, με την εμφάνισί της στην «Μήδεια» του Κερουμπίνι, στο αρχαίο θέατρον της Επιδαύρου […] Η Μαρία Κάλας (φωτογραφία) ήταν σε καταπληκτική φωνητική και σκηνική φόρμα […]. Η Κατίνα Παξινού είπε ότι η Μαρία Κάλας «εκτός της αφάνταστης μουσικής αγωγής που έχει, είναι μεγάλη ηθοποιός και μεγάλη τραγουδίστρια. Γι’ αυτό θα μείνη ως μοναδικό παράδειγμα στο μελόδραμα. Καμμιά σαν την Κάλας δεν υπήρξε προ αυτής, πρόσθεσε η διακεκριμένη τραγωδός, και δεν φαντάζομαι να υπάρξη άλλη σαν αυτήν στο μέλλον». 7 Αυγούστου 1961.