Θα δει – και – τον Βαγγέλη

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ θα είναι στην Αθήνα η Χίλαρι Κλίντον. Η έλευση – που μπορεί να γίνει και το Σάββατο το βράδυ – της αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών βάζει τέρμα σε μια περίοδο που οι Αμερικανοί είχαν ρίξει – περίπου – μαύρη πέτρα στην Ελλάδα. Μην αμφιβάλλετε: την επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μάς φέρνει εδώ η οικονομική κρίση. Ή μάλλον η ανάγκη αντιμετώπισης του συστημικού κινδύνου μιας ελληνικής χρεοκοπίας.

ΜΕΤΑΞΥ των ραντεβού της Χίλαρι είναι και η συνάντηση με τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Είναι, ομολογουμένως, πρωτοτυπία να συναντά αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών έναν έλληνα υπουργό Οικονομικών. Ωστόσο, αυτόν έρχεται επί της ουσίας η Χίλαρι να δει. Διεθνώς, η επίσκεψη εκλαμβάνεται ως έκφραση στήριξης των ΗΠΑ προς την Αθήνα. Με την ευκαιρία, να σας πω τι θέλει η Ελλάδα όχι από τη συνάντηση, αλλά γενικώς. Χαμηλότερο επιτόκιο – εκεί προς το 3% – στα νέα ομόλογα, τα οποία θα ανταλλαγούν με τα παλιά. Και προστασία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Καβγάς για τα ψάρια!

ΠΙΑΝΕΙ ψάρια η Μαρία! Ομόφωνα πέρασε από την Κομισιόν η πρόταση Δαμανάκη για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Η πρόταση τροποποιεί όλη τη μέχρι σήμερα αντίληψη της πολιτικής αλιείας της Ε.Ε., αποδεχόμενη χωρίς περιστροφές πως ό,τι είχε γίνει μέχρι σήμερα απέτυχε και οδήγησε σε αδιέξοδο.

ΤΑ ΙΧΘΥΑΠΟΘΕΜΑΤΑ της Ευρώπης έχουν χοντρικά ως εξής: τo 77% των ειδών στις ευρωπαϊκές θάλασσες βρίσκονται κάτω από το όριο βιωσιμότητας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τη Μεσόγειο, που μας αφορά άμεσα, ανέρχεται στο 88%! Για να μη βλέπουν λοιπόν τα παιδιά μας τα ψάρια μόνο σε φωτογραφίες στο άμεσο μέλλον, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε η επίτροπος, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με την αντίληψη «business as usual».

ΒΕΒΑΙΩΣ η πρόταση χρειάζεται να εγκριθεί από το Συμβούλιο Υπουργών και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Κυρίως στο Συμβούλιο. Μεγάλες αλιευτικές δυνάμεις όπως η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία, το Βέλγιο και άλλες μικρότερες συνασπίζονται εναντίον της μεταρρύθμισης, ισχυριζόμενες ότι πλήττει καίρια τη βιομηχανία τους. Αντίθετα, οι Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Ολλανδία και οι βόρειες χώρες είναι δυναμικά υπέρ με κριτήρια βιωσιμότητας του κλάδου. Γίνεται λοιπόν καβγάς μεγάλος όχι για το πάπλωμα αλλά για το ψάρι.