Οικολογική… µαγειρική των ήχων

Στο Φεστιβάλ Earth Wind & Music oι χορδές θα «παίρνουν φωτιά» από γεννήτριες που θα έχουν συλλέξει ηλιακή ενέργεια. Η ενέργεια όµως έχει να κάνει και µε την αφύπνιση µέσω µουσικής. Οι Burger Project και Imam Baildi θα είναι εκεί για να το αποδείξουν
Και τα δύο νέα ελληνικά µουσικά σχήµατα του οικολογικού φεστιβάλ έχουν πολλά λάιβ στο ενεργητικό τους καιένα κοινό που του αρέσει ναψάχνει. Τα κοινά σηµεία τους όµως (και οι πάµπολλες διαφορές τους) συναντιούνται καικάπου αλλού: Imam Baildi οι µεν, Burger Project οι δε. Η… µαγειρικήστα ονόµατά τους δεν είναι τυχαία. Κάτι από «Πολίτικη Κουζίνα» οι µεν, κάτιαπό Αµερική οι δε, επιδίδονται συστηµατικά στη… µαγειρικήγνωστών κοµµατιών, µε δηµιουργικό τρόπο. Αλλωστε παρθενογένεση στην τέχνη δεν υπάρχει. Υπάρχει; Oι Burger Project και οι Imam Baildi διασκευάζουν, δηµιουργώντας.

Mε αφετηρία την τζαζ, οιBurger Project παίζουν από σουίνγκ µέχρι πανκ και από ντίσκοµέχρι κάντρι. Clash, Alice Cooper, Qween, The Ramones, Prince, JohnnyCash αλλά και ρεµπέτικα µετατρέπονται στα λάιβ τους σε ρέον ρυθµικό ρεύµα, µέσα απότζαζ τεχνικές αλλά και διάθεση (τουλάχιστον) ναµας κάνουν να κουνηθούµε από τη θέση µας.

Σίγουρα και να πετάξουµε από πάνω µας τα βάρη της ηµέρας.

Εκείνοι πάντως είναι εντελώς απαλλαγµένοι από τα ενδυµατολογικά κλισέ της πόλης.

Η ιστορία τους ξεκινάει πριν από δυόµισι χρόνια, από το Bar Guru (τηςΠλατείας Θεάτρου) του µουσικού Κωνσταντίνου Ζουγανέλη.

∆ικτυωµένος στη µικρή κοινότητα των µουσικών της τζαζ (ο Ζουγανέλης παίζει κοντραµπάσο), έβρισκε ευκαιρία να παίζει µε τους τρεις φίλους τουεκεί τις∆ευτέρες. Η «χηµεία» ήταν καλή,η ενέργεια µπόλικη, το 2009 βγήκε ο πρώτος τους δίσκος («Welive in Athens») το Guru έκλεισε, αλλά τογκρουπ (όπως φαίνεται) έχει δρόµο µπροστά του. Και γιατί Burger Project;

«Από λάθος», είχε πει ο Κωνσταντίνος Ζουγανέλης. «Κάτι είπε κάποιος στο µαγαζί, εγώ άκουσα κατά λάθος burger και έτσιµας ήρθε η ιδέα για το όνοµα».

Πώς επιλέγουν άραγε το ρεπερτόριο τους; Το σίγουρο είναι ότι δεν ψάχνουν µόνο στις επιτυχίες.

Ή στα µεγάλα κοµµάτια. «Εναπραγµατικά καλό κοµµάτι», έλεγε ο Κωνσταντίνος, είναι δύσκολο να διασκευαστεί. «Ενα µέτριο, όµως, ή ένα που έχει περάσει στα αζήτητα είναι πρόκληση».Για να µην τα πολυλογούν, παίζουν ό,τι αγαπάνε. Ή ό,τι µισούν. Ο γνώµονας όµωςείναι αυτός;«Mια διασκευή έχεινόηµα όταν αναδεικνύει κάποια χαρακτηριστικά του κοµµατιού που είναι στην αφάνεια».

Τα ονόµατά τους (όπως και οι ίδιοι), ντυµένα µε ψευδώνυµα κόµικς ηρώων. Ή τουλάχιστονέτσι µοιάζουν. Ο General Conzou κοντραµπάσο – φωνή,ο Αl theX-King κιθάρα φωνή, οCosmic Communist πλήκτρα – φωνητικά και ο Mosch Holiday τύµπανα – φωνητικά. Υπάρχει σχέση µετα πραγµατικά τους ονόµατα, αλλά κυρίως µε τις εµµονές που κυνηγούν τον καθένα τους. Το νέο CD τους είναι στα σκαριά, αλλά µέχρι τότε θα είναι σε επαφή. Λάιβ και πάλι λάιβ. Αλλωστε, αυτό είναι το φόρτε τους. Αρκεί τώρα που καλοκαιριάζει να βρουν κάτι να αντικαταστήσουν τη φουστανέλα.

Από µαγειρική στηνκουζίνα µπορεί να µη νιώθουν, αλλά από… ηλεκτρονική µαγειρική οι Imam Baildi είναι πρώτοι.

Οι Ορέστηςκαι Λύσανδρος Φαληρέας και τo «Cook Book» τους, τρία χρόνια µετά την πρώτητους δισκογραφική εµφάνιση, τους έβαλε στην 6η θέση τωνευρωπαϊκών charts World.

Ετσι, το συναυλιακό τους καλοκαίρι θα έχει και εµφανίσεις στο Αµστερνταµ και το φθινόπωρο θα εµφανιστούν στο Οσλο (Oslo International World Music Festival).

Πιο χορευτικοί, πιο βαλκανικοί, πιο πολύπλευροι µουσικά από ό,τι στο πρώτο τους CD,έχουν ταξιδέψει τον Τσιτσάνη, τον Ζαµπέτα, τον Μαρούδα, τον Χιώτη σε club της Ευρώπης. Gipsy suing, χιπχοπ, balkan beat, βαλκανικές ρούµπες καιελληνικά µπουζούκια «µαγειρεύονται» µε τα «Ακρογιαλιές δειλινά», «Λόγια ανταλλάξαµε βαριά», «Καϊκτσής» κ.ά.

Σε ένα κοµµάτι (Busca Ritmo) που βασίζεται στη µελωδία του Ζαµπέτα «Τι σου ‘κανα και µ’ εγκατέλειψες» συνεργάστηκαν µε τους Delinquet Habits και ο βασικός τους Μc (Ives) έκανε τα φωνητικά. Εντός και ο Mc Yinka, η Γαλάνη, η Τσαλιγοπούλου και ο Maxwell Wright από τους Ojos de Brujo. Μουσικές που σε ταξιδεύουν στον χώρο και στον χρόνο, πατώντας σε γνωστούς στίχους και ρεφρέν.

Γιοι του παραγωγού Γρηγόρη Φαληρέα, µεγάλωσαν µέσα στα στούντιο ηχογράφησης. Ωςπαιδιά πέρασαν πολλά απότα Σαββατοκύριακά τουςψάχνοντας ταράφια του Pop Eleven (δισκάδικο αναφοράς στο Κολωνάκι που ανήκε στην οικογένεια), ένιωσαν από νωρίς την ιδιαίτερηοµορφιά του ρεµπέτικου, των λαϊκών αλλά και της ξένης µουσικής.

INFO

Ιmam Baildi και Burger Project στο Εarth Wind & Music Festival 2011, στις 5 Ιουνίου στο Ολυµπιακό Κέντρο Γουδή (Ιππικός Οµιλος). Εκεί θα είναι οι Φοίβος Δεληβοριάς, Liebe, Cayetano. H προπώληση εισιτηρίων έχει αρχίσει. Χορηγός επικοινωνίας: «ΤΑ ΝΕΑ».

«Δεν έχουµε τι να κάνουµε τον Καζαντζίδη»

Ο τρόπος που δουλεύουν τη µουσική οι Imam Baildi δεν έχει καµία σχέση µε τον τρόπο ενός τραγουδοποιού. Αρχίζουν πάντα µουσικά, δουλεύουν κάποιο sample µόνοι τους, µαζί στη συνέχεια και σιγά σιγά προχωρούν. Ακόµη όµως και αν γράψουν µια δική τους νέα µελωδία, την αποδοµούν και τη… µαγειρεύουν όπως ακριβώς ένα sample. «Tην προσεγγίζουµε ξανά σαν κάτι που το έχει γράψει άλλος», λένε.

Ποτέ δεν έχουν αρχίσει από στίχο, αλλά προτιµούν τραγούδια που τους αρέσουν στιχουργικά. Του ‘30, του ‘40, του ‘50, του ‘60. Μέχρι εκεί. «Πάµε να πλησιάσουµε έναν Καζαντζίδη και στην πράξη βλέπουµε ότι δεν έχουµε τι να τον κάνουµε», λέει ο Λύσανδρος.

Αυτό που κάνει τη διαφορά, τελικά, είναι το αίσθηµα και η ατµόσφαιρα των παλιών λαϊκών και των ελαφρών. Ισως και γιατί εκείνα τα χρόνια (δεκαετίες ‘30, ‘40 και ‘50 ) η λάτιν ήταν βασικό κοµµάτι του ελληνικού τραγουδιού (τανγκό, τσατσά, ρούµπες κ.λπ.) και αυτό έδινε στο ελληνικό τραγούδι µια κοσµοπολίτικη ατµόσφαιρα. Στα λάιβ τους πάνε µε όλο τον εξοπλισµό τους. Λάπτοπ, κρουστά, ντραµς, κλαρίνο, τροµπέτα, σαξόφωνο, κιθάρες, µπουζούκι – για ρεπερτόριο που αρχίζει µε κλασικό ρεµπέτικο και φτάνει σε ηλεκτρονικά µπιτ, βαλκανικές ρούµπες, λάτιν, χιπ χοπ κ.λπ.