Τα άσυλα µας βολεύουν

Μ.Κ.: Θα σας ψέξω κ. Τατούλη γιατίσυµφωνήσατε όσον αφορά τηνασυλία που εξασφαλίζει η βουλευτική ιδιότητα.

Π.Τ.: ∆ιαφώνησα πάντα λέγοντας πως µια χώρα δηµοκρατίας και ελευθερίας δεν χρειάζεται καµιά ασυλία για κανέναν πολιτικό. Η δηµιουργία του ασύλου των πολιτικών,όπως και του πανεπιστηµιακού και όλων των υπόλοιπων ασύλων που ο καθένας φροντίζειγια την ιδιωτική του ζωή, είναι το θανάσιµο αµάρτηµα αυτού του τόπου. Τα άσυλα µάςβολεύουν όλουςγια να παρανοµούµε, για να εκτρέφουµε τη διαφθορά και να κρατάµετους πολίτες σε µια κατάσταση υποκουλτούρας.Το µεγάλο επίσης πρόβληµα είναι ότι ξεχνάµε πάρα πολύ γρήγορα, ξεχνάµε τι έγινε πριν από σαράντα, πριν από τριάνταχρόνια, τι έγινε χθες.

Ψευτοβολευόµαστε µε τον τρόποαυτό γιατί όταν το ζητούσε η στιγµή δεν σταθήκαµε ποτέ στο ύψοςτων περιστάσεων, να φωνάξουµε ώς εδώ και µη παρέκει.

Και ‘δώ υπάρχει ακόµη ένας µύθος. Στις τροµερές δυσκολίες εκείνοι που έσωζαν τον τόπο δεν ήταν η ελίτ του (δεν υπήρξε άλλωστε πραγµατική ελίτ), ήταν πάντα τα χαµηλά στρώµατα, ιδιαίτερα τα λούµπεν στοιχεία που εµφορούνταν από τον ενσυνείδητο πατριωτισµό. Οι ιστορικές στιγµές τούς έδιναν την ευχέρεια να παρουσιάσουν το ηρωικό τους στοιχείο, τα άφηναν όλα στο πλάι και έβγαζαν µπροστά τα στήθη τους, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα ότι ο κοινωνικός αποκλεισµός που τους είχε γίνει ήταν αδικαιολόγητος, υστερόβουλος και επικίνδυνος.