ΣΗΜΑΤΑ

B Ας ακούσουµε απόψε, µετά την περιφορά του επιταφίου, από το υψηλής πνοής ποίηµα του Γεωργίου Ακροπολίτη (1217-1282), στην εµπνευσµένη µελοποίηση του Νέων Πατρών Γερµανού (ακµή 1670):

«…∆ος µοι τούτον τον ξένον τον εκ βρέφους ως ξένον ξενωθέντα εν κόσµω·δος µοι τούτον τον ξένον, ον οµόφυλοι µισούντες θανατούσιν ως ξένον ·δος µοι τούτον τον ξένον, ον ξενίζοµαι βλέπειν του θανάτου το ξένον·δος µοι τούτον τον ξένον, όστις οίδε ξενίζειν τους πτωχούς τε και ξένους· δος µοι τούτον τον ξένον, ον Εβραίοι τω φθόνω απεξένωσαν κόσµω·δος µοι τούτον τον ξένον, ίνα κρύψω εν τάφω, ος ως ξένος ουκ έχει την κεφαλήν πού κλίναι…» B ∆ιάβασα: «Το δικαίωµα στην ελευθερία του λόγου και το δικαίωµα της συνάθροισης πολιτών είναι θεµελιώδη για τη δηµοκρατία και κατά κανέναν τρόπο δεν επιτρέπεται ο περιορισµός τους, έστω και αν εκφέρονται κραυγές και όχι επιχειρήµατα» (∆. Κ. Ψυχογιός, Το Βήµα 6.3.11, έπειτα από τις αποδοκιµασίες εναντίον Πάγκαλου στο Παρίσι).

B Επίσης: «Οι ιδεολογίες που αποθέωσαν τη βία στον ρου της Ιστορίας είναι ολοκληρωτικές ιδεολογίες. Είναι πολύ σηµαντικό και πολύ κρίσιµο να αντισταθούµε σε αυτές, χωρίς παράλληλα να καταφεύγουµε στην εξίσωση και στην οµογενοποίηση όλων των πρακτικών και των µορφών πολιτικής διαµαρτυρίας» (Έφη Γαζή, Το Βήµα 6.3.11).

Μέσα στην ευφορία του συνεδρίου της ∆ηµοκρατικής Αριστεράς, που επισηµοποιεί την πολυδιάσπαση της αριστεράς, είπε και µια κουβέντα παραπάνω ο Λεωνίδας Κύρκος, πως «και ο Μουσολίνι ήταν θιασώτης των απολίτικων και λαϊκίστικων κινηµάτων ανυπακοής και απειθαρχίας…» Και σχολίασε στο διαδίκτυο ωραίος ο talos του ωραίου Ιστολογίου, πως «και ο Γκάντι ήταν υπέρ των κινηµάτων ανυπακοής, οπότε, µε τη λογική αυτή, […] θα προέκυπτε πως ο Γκάντι ήταν Μουσολινικός».