… και οι γυναίκες στα πρόθυρα του φλερτ

Οι γυναίκες της «Υπόσχεσης γάμου» είναι ο άλλος πόλος του κοινωνικού σχολίου του Συμπάρδη. Είναι γυναίκες στα πρόθυρα… του φλερτ, αρρωστημένα περίεργες, επιρρεπείς στο κουτσομπολιό και στις φαντασιώσεις, εργαζόμενες που γίνονται χίλια κομμάτια για να φροντίσουν παιδιά ή γονείς και που δεν έχουν ηθικές αναστολές προς το σεξ αλλά ούτε και το απολαμβάνουν. Η παντρεμένη Αλέκα συνουσιάζεται μία φορά την εβδομάδα με τον κτηνίατρο άντρα της ο οποίος έχει αδυναμία στον τζόγο, η χωρισμένη πανέμορφη νοσοκόμα Ολγα το κάνει με τον γενναιόδωρο ταξιτζή πεθερό της- υποκατάστατο του πρώην άντρα της ο οποίος τη ζήλευε παθολογικά-, η τραπεζοκόμος Βιβή που κατοικεί με τους γονείς της γονατίζει για να ικανοποιήσει (χωρίς να ικανοποιηθεί) τον ιδιοκτήτη τής απέναντι κάβας, και η άρρωστη Ματίνα περιμένει στωικά τον παλιό συμμαθητή της, τον Ζαχαρία. Ο αναγνώστης τις παρακολουθεί να γραπώνονται από πάνω του για να βάλουν λίγο αλάτι στην καθημερινότητά τους, και παράλληλα παρακολουθεί και κάποιες εικόνες από τον κόσμο τους: σκηνές από τη ρουτίνα των νοσοκομείων, από τις εξομολογητικές εκπομπές της σκουπιδοτηλεόρασης, από τις φτωχικές γιορτές- διέξοδο των βαλκάνιων μεταναστριών, από τις αντρικές παρέες στα καφενεία και από σπίτια στενάχωρα όπου ο ιδιωτικός χώρος είναι ακυρωμένος και η εσωτερική μοναξιά γιγαντώνεται.

Η ζωή αυτών των γυναικών τις καταπίνει χωρίς να τους επιτρέπει εκλεπτυσμένες σκέψεις και επεξεργασμένα συναισθήματα. Καταπίνει κι ολόκληρο τον μικροαστικό κόσμο γύρω τους που ασχολείται με το υπογάστριό του αλλά δεν καταφέρνει να απελευθερωθεί μέσα από το σεξ. Δεν καταφέρνει να βγει από την εσωστρέφειά του. «Αυτά που περιγράφω, λέει ο Συμπάρδης, μπορούν να τα δουν όλοι, εάν θέλουν να ανοίξουν τα μάτια τους».