Η ποπ πάει στο Διάστηµα

Το ερώτηµα είναι ποιος κρατάει περισσότερα µυστικά, το Σύµπαν ή η ποπ – και ίσως δεν µάθουµε ποτέ. Ωστόσο ξέρουµε πως υπάρχει ένας τόπος όπου οι δύοαυτές µυστήριες δυνάµεις τέµνονται. Κάτι σαν twilight zone. Οπου µπαίνει κανείς µε δική του ευθύνη αλλά τις περισσότερες φορές, επιστρέφοντας, έχει λόγους για να χαρεί.

Από τον Μπιλ Χάλεϊ και τους Κοµήτες του, µε την ταχύτητα του φωτός και των πλήκτρων του λάπτοπ, στους AsteroidsGalaxy Tour. Η ποπ πάει στο ∆ιάστηµα και επιστρέφει από εκεί ξαναγεννηµένη.

Είναι το τραγούδι τηςδιαφήµισης που σε τραβάει σαν µαγνήτης. Οπως κάνουνόλα τα τραγούδια που έχουνκάτι, οπωσδήποτε, να πουν. ∆εν έχει ανάλυση, το ξέρεις, το νιώθεις και οι Asteroids Galaxy Tour από την Κοπεγχάγη δεν καταβάλλουν έξτρα προσπάθεια για να το πετύχουν. Από τη στιγµή που το προσπαθείς πολύ, η ποπ γίνεται αστρική σκόνη και χάνεται στο άπειρο.

Οι Asteroids Galaxy Tour είναι ένα πρότυπο ποπ συµπεριφοράς στην εποχή των επικοινωνιών.Βάζουν τα τραγούδια τους σε µια κάψουλα – που λέγεται διαφήµιση, επιτυχηµένη τηλεοπτική σειρά ή ό,τι άλλο – και τη στέλνουν στο ∆ιάστηµα. Από εκεί, σίγουρα θα φτάσει σε µας. Το φαντασµαγορικό θέαµα που θα «δεις»στον ουρανό οφείλεται στογεγονός ότι η κάψουλα δεν ήταν άδεια. Είχε περιεχόµενο. Την ποπ, ελεύθερη,ψυχεδελική, αεράτη, διαχρονικών συνδυασµών µουσική τους. Και ωραία πνευστά. Πριν από τη διαφήµιση µε το κεραυνοβόλο «The Golden Age», είχαν και άλλα τους τραγούδια ταξιδέψει κατά εκεί. Απλά γιατί είναι ωραία στ’ αυτιά και ποιος δεν θέλει µια Asteroids αίσθηση στο προϊόν του;

Στον πυρήνα των Asteroids GalaxyTour βρίσκονται ο παραγωγός ΛαρςΙβερσεν και η τραγουδίστρια Μέτε Λίντµπεργκ, αλλά στη σκηνή βγαίνουν ως µπάντα έξι άτοµα µε φουλ πνευστά και χάρη. Από τη ∆ανία στο ∆ιάστηµα, δηλαδή, µε συµπαράσταση από την Εϊµι Γουαϊνχάουζ που άκουσε, λέει, τη µουσική και τους κάλεσε να ανοίξουν τη συναυλία της στην Κοπεγχάγη. Κάπως έτσι. Το Σύµπαν, βλέπετε, έχει µυστήριους τρόπους να στέλνει µηνύµατα. Μπορεί ως και την Εϊµι να τιθασεύσει.

Οι Asteroids έκπληκτοι παρακολουθούν την πορεία των πραγµάτων και απαντούν στις δυνάµειςπου δέχονται, µε το καινούργιο, εµπλουτισµένο Εp «The Golden Age» – ενώ φρεσκάρουν και επανακυκλοφορούν το «The Fruit» (άλµπουµ τους). Το ακούω απολαυστικά και πείθοµαι πως από τα στοιχεία που έχουµε δεν είναι µετεωρίτες, στον πλανήτη τους υπάρχει ζωή.

LINK www.mariamarkouli.blogspot.com
(Διαστηµικός Σταθµός Τραγουδιών)

«Build A Rocket Boys!», λένε οι Elbow στο καινούργιο τους άλµπουµ. «Εγκαταλείψτε τον πλανήτη boys»· δεν λένε, αλλά έχω την υποψία ότι κάτι τέτοιο εννοούν.

«I Am Not A Human Being» από τον Lil Wayne. Μήπως δεν το ξέραµε; Οτι δεν είναι human being; Οπως και να ‘χει, πρόκειται για επίσηµη δήλωση εξωγήινου.

«Female Of The Species» των Space. Και έπειτα από αυτό, το χάος ή κάτι σαν άδειος χώρος µετά το λάιβ, ίσως.

«Τhe Future’s What It Used To Be», καινούργιο από τους Apollo 440, οι οποίοι – ναι – βρίσκονται ακόµη σε τροχιά.

Κοίτα να δεις τι συµβαίνει εκεί έξω… «Don’t Let The Stars Get In Your Eyes» α λα Πέρι Κόµο από τα 50s. Μερικά πράγµατα είναι εντελώς κλασικά. Σαν το σταρ σύστεµ ας πούµε.


Εισβολείς…

Μπορεί οι Pink Floyd µε το «Dark Side of The Μoon» να παίζουν σταθερά µουσική – φόντο στα ντοκιµαντέρ µε διαστηµικές ανησυχίες, αλλά το Σύµπαν είναι πολύ περισσότερο soul και funky απ’ ό,τι τελικά άµπιεντ, ηλεκτρονικό και Μπράιαν Ινο. Εχω κατά νου τούς Space Invadas από το Σίδνεϊ της Αυστραλίας και το «Soul-Fi» άλµπουµ τους, όπου από τα ηλεκτροµαγνητικά κύµατα της αιώνιας (όπως 70s) soul, διακτινίζονται σε beat νέας κοπής. Και αν το ψάξεις κι άλλο, όλα έχουν εξηγήσεις – ο ένας από τους δύο «Εισβολείς του ∆ιαστήµατος», ο Englishman Spacek (o άλλος είναι ο Αustralian Katalyst), έχει συνεργαστεί παλιότερα µε τον J Dilla – όσοι ξέρουν, ακούν και καταλαβαίνουν.

Το «Done It Again» είναι από τα κοµµάτια που λες γιατί δεν γράφονται συνέχεια τέτοια, άρα πολύ δίκαια το Σύµπαν των Εισβολέων συνεχώς διευρύνεται. Οι ίδιοι κρατάνε επαφή µε τα νεώτερα στο www.myspace.com/spaceinvadasoul και ανανεώνουν τόσο τα beats. Η «Σκοτεινή Πλευρά της Σελήνης»; Ποια;


… από άλλους πλανήτες

∆ύσκολο να φανταστείς πόσο funk µπορεί να γίνει η NASA, αλλά ένα στοιχείο που µπορεί να σε βοηθήσει σε αυτό είναι ότι η συγκεκριµένη έρχεται από τη Θεσσαλονίκη. Μπάντα µε πείρα στο «διαστηµικό» – where no man has gone before (ή και να έχει πάει κάποιος πριν, δεν πειράζει) – funk, βάζει φωτιά στα κοµµάτια και ένταση µεγάλη (οικονοµίες θα κάνουµε;). Οι συναυλίες τους φτιάχνουν εύκολα Τζέιµς Μπράουν κλίµα και εξελίσσονται σε πάρτι τύπου κρατήστε δυνάµεις για το τέλος. Ακούστε τους Nasa Funk εδώ: http://www.myspace.com/ nasafunkmusik και πια ξέρουµε πως περιµένουµε τα πάντα απ’ όσους κοιτάνε τα αστέρια.