Γέλιο σοβαρό

Το 2000, στα 52 του, ο Βίλα-Μάτας σχολίαζε αυτοσαρκαστικά σε μια συνέντευξή του πως ήταν ο μοναδικός ισπανός συγγραφέας που δεν είχε πάρει κανένα βραβείο.

Τρεις εβδομάδες αργότερα στις αρχές του 2001 κέρδισε το πρώτο του, το σπουδαίο «Ρόμουλο Γαλιέγος» για τον «Μπάρτλεμπυ…». Από τότε κάνει… συλλογή ισπανικών, μεξικανικών, γαλλικών, χιλιανικών βραβείων που έχουν φτάσει τα 18 οπότε «ούτε καν η μητέρα μου δεν ασχολείται ούτε με συγχαίρει». Αυτή η υπόθεση δεν επηρεάζει το γράψιμό του, αλλά δείχνει τη στάση ζωής του. «Στο Βερολίνο συνάντησα για πρώτη φορά μια γυναίκα μέλος της Ακαδημίας των Νομπέλ. “Ποια είναι η άποψή σας για το βραβείο;”, με ρωτάει. “Είναι σαν ένα λαχείο”, της λέω. “Θα ήθελα να είναι ανώνυμο ώστε αν κερδίσω τα χρήματα, να μην το μάθει κανείς…”. Την έκανα έξαλλη και με κεραυνοβόλησε με το βλέμμα της!». Ο ΒίλαΜάτας σκάει στα γέλια.

«Θέλω», λέει, «και από τα βιβλία μου να βγαίνει γέλιο. Ενα γέλιο σοβαρό».