Εννοµη τάξη στην Ελλάδα

Νίκος Αµπατζόγλου ΚΕΜΠΕΚ ΚΑΝΑΔΑ
Αναφέροµαι στα όσα ακολούθησαν µετά τον αγώνα Ολυµπιακός – Παναθηναϊκός. Οχι δεν θα ασχοληθώ µε το αν έγιναν διαιτητικά σφάλµατα, τα οποία είναι µέρος κάθε αθλητικού γεγονότοςσε όλα τα µήκη και πλάτη του πλανήτη µας. Θα σχολιάσω την κατάσταση που προκλήθηκε µε την είσοδο οπαδών στον αγωνιστικό χώρο.

Νοµίζω ότι κάθε άνθρωπος, πολίτης µιας χώρας επιθυµεί να ζει, να δουλεύει και να καταξιώνεται σε έναν χώρο που του παρέχει ασφάλεια. Κανείς δεν αισθάνεται καλά όταν οι κίνδυνοι παραµονεύουν συνέχεια. Για να γίνει αυτό, πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον έννοµη τάξη. Μια τάξη που δεν του στερεί τη δυνατότητα εξασφάλισης και ανάπτυξης των στοιχειωδών δηµοκρατικών ελευθεριών, αλλά µια τάξη που του την περιορίζει µέχρι εκεί όπου αρχίζει η ίδια ελευθερία των συνανθρώπων του. ∆υστυχώς, ακόµη µία φορά αποδείξαµε ότι δεν είµαστε έτοιµοι στην Ελλάδα να έχουµε τέτοια κοινωνία. Εµείς οι Ελληνες πληγωθήκαµε τόσο πολύ από τη στέρηση της δηµοκρατίας που βιώσαµε κατάτη διάρκεια της χούντας 1967-1974 ώστε αναπτύξαµεαπέχθεια και εσφαλµένη αντίληψη για οτιδήποτε µας επιβάλλει να ζούµε σε καθεστώς έννοµηςτάξης. Κάθε νόµος ή εφαρµογή του καθώς και κάθε όργανο έννοµης τάξης θεωρείται µη αναγκαίο κακό και είναι εχθρικό. ∆εν είµαστε σε θέση να διαχωρίσουµε µέχρι πού η έννοµη τάξη µάς χρειάζεται, ποια είναι τα όριά της και πότε πρέπει να ανησυχήσουµε.

Ετσι, µετά τον εν λόγω ποδοσφαιρικό αγώνα όταν αφηνιασµένοι από την ικανοποίηση οπαδοί της οµάδας που κέρδισε µπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, όλα τα µέσα µαζικής ενηµέρωσης «διερρήγνυαν τα ιµάτιά τους» για το πώς είναι δυνατόν να συµβαίνουν αυτά τα γεγονότα στη χώρα µας και όλοι να κάθονται να τα βλέπουν. Αν όµως, όπως συνέβη πολλάκις στο παρελθόν σε παρόµοιες καταστάσεις, όργανα της έννοµης τάξης τολµούσαν να επέµβουν, να καταστείλουν έστω και µε τα πιο ήπια µέτρα και να συλλάβουν κάποια από τα άτοµα αυτά, είµαι απολύτως σίγουρος ότι θα «διερρήγνυαντα ιµάτιά τους» και θα κατήγγειλαν αυτούς που επενέβησαν για «ηθική αυτουργία» και «ωµή βία».

Οσο πιστεύουµε ότιη «άνοµη τάξη» είναι εφικτή ή µέχρι να φτάσουµε σε µια παραδεισένια κοινωνία, θα υποθάλπουµε και θα ζούµε τέτοιες καταστάσεις – και πρέπει να µην κατηγορούµε ο ένας τον άλλο γιατί είµαστε όλοι υπεύθυνοι.