Φαρµακοποιοί και κληρονοµικότητα

Στέργιος Μπαρτζιούµας
ΣΙΘΩΝΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Είµαι πατέρας παιδιούπου τελείωσε φαρµακοποιός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήµιο Θεσσαλονίκης το 2005 και από τότε δουλεύει σε άσχετες δουλειές εκτός από αυτό που σπούδασε.

Το επάγγελµα των φαρµακοποιών δεν άνοιξε. Λένε ότι άνοιξε. Πώς άνοιξε;

Με το µαφιόζικο κόλπο της συστέγασης; Εκλεισαν τον δρόµο για τους νέους φαρµακοποιούς. Γιατί όταν ένας νέος ζητήσει συστέγαση, του ζητούν υπέρογκα ποσά (αέρα), µε αποτέλεσµα να πέφτουµε στο παλιό καθεστώς να αγοράζει την άδεια.

Και ερχόµαστε στο ψητό. Θυµάστε την κληρονοµικότητα; Ετσι λοιπόν βάζουν φρένο στα παιδιά µας, µετά συστεγάζουν τα παιδιά τους, ένας ή δύο, µε ένα ποσοστό και όταν δηµιουργούνται προϋποθέσεις για νέα φαρµακεία, δηλαδή η παραχώρηση – απάτη, από 1.500 σε 1.000 κατοίκους, τη θέση την παίρνει ο συστεγαζόµενος.

Οι φαρµακοποιοί µιλάνε για παρασκήνια. Εδώ έχουν δίκαιο, αλλά τα παρασκήνια είναι εις βάρος των νέων. Και αν σήµερα τους βολεύει αυτό, δεν τους απαλλάσσει ότι υποθηκεύουν το µέλλον της νέας γενιάς.

∆ιαβάστε την ανακοίνωση του Συλλόγου Φαρµακοποιών Αττικής και δέστε µε τι απροκάλυπτο τρόπο πανηγυρίζουν. Και ξαφνικά έσβησαν οι κόκκινες γραµµές. ∆ήθεν αγωνίζονται για δικαιώµατα. Για τα προνόµια απεργούσαν.