Θηλυκότητα και δυναµισµός

Νατάσα Μποφίλιου: δυνατή στη σκηνή, αποφασιστική στη ζωή, µάγκας στις συναλλαγές, µάγκας στο επάγγελµα.

Διαόλου κάλτσα. Αγγέλου φωνή. Πολύ για τα 27 της χρόνια;

Δεν κάθεται να το σκεφτεί. Μετακοµίζει αυτές τις µέρες. Κι έχει και παραστάσεις στο «Μετρό» (µέχρι τον Απρίλιο). Το νέο πρόγραµµα (που άρχισε χτες) δοκιµάστηκεστη Θεσσαλονίκη «που τώρα έγινε κι εκεί σπίτι µας»…

Γιατί η Θεσσαλονίκη δεν σου ανοίγεται εύκολα, δεν υποκύπτει στις φήµες, «αν τα καταφέρεις, την κερδίζεις».

Τα καταφέρνει. Το πολεµάει. «Αλλά δεν είµαι µόνη» – το λέει πάντα αυτό. Ο Θέµης Καραµουρατίδης και ο Γεράσιµος Ευαγγελάτος είναι οι φίλοι της, οι συνεργάτες της, οι συνοδοιπόροι της.

Πάνω από 110 συναυλίες ανά την Ελλάδα την περυσινή σεζόν, καµιά πενηνταριά φέτος.

Ξέρει τι θέλει. Τι; «Να είµαι καλά µε αυτό που κάνω.

Και είµαι. Και νιώθω και πολύ τυχερή. Γιατί είµαστε οικογένεια µε τα παιδιά, γιατί νιώθω οµάδα µε το γραφείοπαραγωγής (λάιβ), γιατί γνώρισα και τραγούδησα για τονΣταύρο Ξαρχάκο (στο “Gazarte”)

γιατί έχουµε διαρκώς νέες ιδέες, γιατί κάνουµε αυτόπου θέλουµε».

Με τον Σταύρο Ξαρχάκο:

«Στην αρχή το φοβήθηκα. Γιατί εγώ σωµατοποιώ τα συναισθήµατα µου, δεν µου βγαίνει να είµαι ακίνητη πάνω στη σκηνή. Επρεπε να µάθω να είµαι ένα επιπλέον όργανο, µια κιθάρα, ένα µαντολίνο… Κατ’ αρχάς ήταν η πρώτη φορά που είχε κάποιος άλλος την ευθύνη…». Στα 27 της, πρώτη φορά κάποιος άλλος έχει την ευθύνη – πώς λένε ο άντρας της ζωής µου είµαι εγώ…

Για τον Σταύρο Ξαρχάκο:

«Ευτυχώς που ήµουν 27 κι όχι 22, γιατί τώρα µπόρεσα και ρούφηξα τα πάντα»…

Ιδέες: «Πολλές. Διαρκώς βρίσκουµε νέα πράγµατα, αλλά προσπαθούµε να µην κουράσουµε το κοινό. Μπορεί να κάνεις κάτι λαϊκό ή κάτι ραπ, δεν έχει σηµασία, αρκεί να υπάρχει η ταυτότητά σου».

Το κοινό: «Το αβαντάζ είναι ότι έχουµε δικό µας ρεπερτόριο που απευθύνεται σε ανθρώπους µε διάθεση να συγκινηθούν κι εµείς το υποστηρίζουµε απόλυτα αυτό».

Η κρίση: «Στη Θεσσαλονίκη δεν τη νιώσαµε, αλλά στην Αθήνα είναι το “τεστ”».

Το µυστικό: «Οταν κάνεις κάτι καθαρό, ξέρουν ποιος είσαι και είτε τους αρέσεις είτε όχι. Μόνον έτσι αποκτάς ένα σταθερό κοινό. Αλλιώς µπορεί κάποια στιγµή να δεις κόσµο από κάτω, αλλά αυτό είναι ένα εικονικό κοινό».