Στο κυνήγι αρχαίων θησαυρών

Διακόσιοι ογδόντα κυνηγοί βγήκαν χθες παγανιά στο κέντρο της Αθήνας για να εντοπίσουν θησαυρούς σε πέντε κεντρικά µουσεία.
Εφυγαν µε λεία τους βιβλία, παιχνίδια και δωρεάν ξεναγήσεις
Κυριακή µεσηµέρι. Ο ουρανός µολύβι. Να πάω, να µην πάω ώς το Σύνταγµα… Εκεί είχε οριστεί το ραντεβού για το πρώτο κυνήγι θησαυρού στα µουσεία της Αθήνας. Τελικά έφτασα ώς το καφέ «Παναθήναιον». Εκεί όπου το Σωµατείο ∆ιπλωµατούχων Ξεναγών κήρυττε την έναρξη. Ουρές δεν υπήρχαν. Η ροή όµως ήταν πυκνή. Μαµάδες µε παιδάκια, ζευγάρια, νονάδες, οικογένειες ήτανίσως στους αναµενόµενους συµµετέχοντες. Εκπληξη µια µαµάµε τρεις κόρες: η Σαβίνα εννέα ετών, η Αργυρώ οκτώ και η Μαρία – Ειρήνη στην αγκαλιά, µόλις εννέα µηνών! «Να µαθαίνει από τώρα», µας εξηγεί η µαµά Κυριακή Νικητέα. «Ναι, αλλά η Μαρία- Ειρήνη δεν είναι η µικρότερη συµµετέχουσα. Πριν γράφτηκε και ένας µπαµπάς µε µωράκι έξι µηνών», µας πληροφορεί ο πρόεδρος των διοργανωτών Κρίτων Πιπεράκης.

«Χαρά στο κουράγιο τους», σκέφτοµαι. Εκείνοι είναι προσηλωµένοι στις οδηγίες. Να πάρουν τον χάρτη µετα πέντε µουσεία. Να φορέσουν κονκάρδα συµµετοχής. Να µάθουν τη διαδικασία: σε κάθε µουσείο πρέπει να βρουν ένα συγκεκριµένο έκθεµα. Να εντοπίσουν την ξεναγό. Να της θέσουν το ερώτηµα που αναγράφεται στον χάρτη. Και να πάρουν την απάντηση γραπτώς. Και όταν συγκεντρώσουν και τις πέντε απαντήσεις να πάρουν το δώρο.

«Φτου! ∆εν συµµετέχει το Εθνικό Αρχαιολογικό… Κι είχα διαβάσει. ∆εν πειράζει. Ξέρω τουλάχιστον πού είναι το Λαϊκής Τέχνης», λέει ο 29χρονος ∆ηµήτρης, πολιτικός µηχανικός. Οταν διαπιστώνει πως, αν αποτελέσει µε τους φίλους του µια οµάδα θα µοιραστούν ένα δώρο, δηλώνει µόνος του συµµετοχή κι εξαφανίζεται.

Εχουν χρόνο ώς τις15.00 που κλείνουν τα µουσεία. Και δεδοµένου ότι χρειάζονται περίπου δύο ώρες για να ολοκληρώσουν τη διαδροµή,αρχίζουν το τρέξιµο.

Στάση πρώτη. Μουσείο Λαϊκής Τέχνης στην Πλάκα. Στόχοςνα βρούµε τον Γέροντα της Σκύρου.«Εκεί έχει κόσµο, εκεί θα είναι!», τραβάει ο 8χρονος Απόστολος τη νονά του.Εχει δίκιο. Βρίσκουν τις ξεναγούς µπροστά στον Γέροντα. Μαθαίνουν πως η φορεσιά του µετα κουδούνια διώχνει τα κακά πνεύµατα του χειµώνα. Και πως η µάσκα του από δέρµα τράγου παραπέµπει στις διονυσιακές τελετές και την τραγωδία.

Τις ρωτάνε: «Τι σηµαίνει Αποκριά και από πού έλκουν τηνκαταγωγή τους οι αποκριάτικες µεταµφιέσεις;». Εκείνες τους δίνουν το χαρτάκι µε την απάντηση. Τα µπουφάν ξανακουµπώνονται. Και βουρ για το Νοµισµατικό. Αναζητούµε τη γλαύκα του 440π.Χ. «Μπροστάκαι αριστερά», µας «καρφώνει» η φύλακας.

«Βρήκα ένα νόµισµα µε κουκουβάγια κι έναµε χελώνα. Ποιο είναι το σωστό;», διαµαρτύρεται ο 6χρονος Θάνος. «Γλαύκα είναι η κουκουβάγια, το σύµβολο της θεάς της σοφίας, της…», του λέει η ξεναγός. «Αθηνάς», συµπληρώνει ο πιτσιρικάς που βιάζεται να πάρει το χαρτάκι. Οµως πρέπει πρώτα να ρωτήσει: «Τι σηµαίνει η λέξη δραχµή;». Μπροστά στουςοβελούς – τις σούβλες δηλαδή – που αποτελούσαν το πρώτο µέσο συναλλαγής στέκεται ο γερµανόφωνοςΠίτερ και οιταλόφωνος Ροµπέρτο– ο έναςκαθηγητής Λατινικών καιο άλλος µεταφραστής – µαζί µε τον Νίκο, έλληνα πολιτικό µηχανικό.«Το απολαµβάνουµε. ∆ιασκεδάζουµεκαι µαθαίνουµε πηγαίνοντας σε µουσεία που δενείχαµε πάει», λένε οι φίλοι που γνωρίστηκαν µέσω couchsurfing (διεθνές κίνηµα όπου τα µέλη του φιλοξενούν και φιλοξενούνταισε καναπέδες σε διάφορες χώρες).

«Πάντως χρυσή βούλα δεν είχε», επιµένει η Μαρία που βγαίνει από το Βυζαντινό Μουσείο. Επρεπε να βρει ένα χρυσόβουλο του 14ου αιώνα. «Βούλα είχε όταν ήταν κλειστό. Τώρα, ανοιχτό ως έκθεµα στο µουσείο, η σφραγίδα του έχει εξαφανιστεί», εξηγεί η ξεναγός, αλλάη Μαρία τηναναζητούσε. Τουλάχιστον είχε µάθει τηδιαφορά παπύρου και περγαµηνής και πήγαινε κουρασµένηπρος το Μουσείο Μπενάκη.

«Στον τρίτο είναι το πρώτο Σύνταγµα», λέει ο Αλέξανδρος και τραβάει τον δίδυµο αδελφό του Νικόλα. «Κι εσύ πού το ξέρεις;», τον ρωτάω. «Μου το είπαν κάποιοι φίλοι που βρήκαµε στον δρόµο. Πάµε;». ∆εν έχω επιλογή. Τον ακολουθώ. «Το βρήκα», αναφωνεί µπροστά σε µια φωτογραφία µε στρατιώτες. «Εννοεί τον νόµο, όχι την οµάδα Στρατού», τον διορθώνει ο Νικόλας, που έχει δει ότι υπάρχει κόσµοςµαζεµένος αλλού.

Μαθαίνουµε ότι η οδός 3ης Σεπτεµβρίου πήρε το όνοµα της επανάστασης που οδήγησε στην ψήφιση του πρώτου Συντάγµατος. Ακούµε τον Γιώργο να διαµαρτύρεται ότι το Μπενάκη ήταν το πιο δύσκολο µουσείο, διότι ο θησαυρός ήταν στον τρίτο όροφο. Βλέπουµε τον Παύλο αποκαµωµένο σεµια καρέκλα να αγχώνεται ότιδεν θα προλάβει να ολοκληρώσει τη διαδροµή.

Μαµάδες µε παιδάκια, ζευγάρια, νονάδες, οικογένειες συµµετείχαν στο κυνήγι του θησαυρού, στα µουσεία της Αθήνας

Ασπρη πέτρα ξέξασπρη…

Φινάλε στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. Το αρσενικούδι, ένα κυκλαδικό ειδώλιο του 2800 π.Χ., είναι ο τελευταίος θησαυρός. Το τελευταίο χαρτάκι κρύβει την απάντηση ότι το µάρµαρο Πάρου είναι το πιο λευκό και διαυγές. Οι τελευταίοι από τους 280 συµµετέχοντες τελικά τερµατίζουν περί τις 15:20.

Παραδίδουν χαρτάκια και φεύγουν µε βιβλία, παζλ, φιγούρες Καραγκιόζη ή συµµετοχές σε ξεναγήσεις την ερχόµενη εβδοµάδα. Με πόδια κουρασµένα, πείνα, αλλά και τη χαρά ότι συµµετείχαν σε κάτι καινούργιο που συνέβη στην πόλη και οι διοργανωτές ελπίζουν να γίνει θεσµός.