Το αδιαφορείν επειγόντως

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Θα ήθελα να πω την προσωπική µου εµπειρία από τις «υπηρεσίες» του ΕΣΥ και ειδικά του κέντρου βοήθειας 166. Στις 2/2 κάλεσα ασθενοφόρο ώρα 00.50 για ασθενή (υιός) µε υψηλό πυρετό 40, µε πολύ βήχα και εµετό µε αίµα. Απάντηση: έχουν φόρτο εργασίας αλλά θα έλθουν. Ωρα 02.25 δεύτερη κλήση και απάντηση ότι το ασθενοφόρο είναι καθ’ οδόν.

Ωρα 03.00 τρίτη κλήση και απάντηση ότι ακυρώθηκε η κλήση µας λόγω πιο επείγοντος περιστατικού.

Ολα τα ανωτέρω σύµφωνα µε το µήνυµα του τηλεφωνικού κέντρου 166 έχουν καταγραφεί. Επειτα από αυτά κάλεσα ιδιώτη ιατρό και η γνωµάτευση ήταν οξεία εµπύρετος λοίµωξη αναπνευστικού µε ταχύπνοια… και ότι θα έπρεπε εάν πήγαινε στο νοσοκοµείο να του χορηγήσουν οξυγόνο µε µάσκα για τουλάχιστον 5 ώρες.

Συγγνώµη αν σας κούρασα, αλλά ξέρω ότι κανένας δεν ενδιαφέρεται για τέτοια περιστατικά – και ιδιαίτερα κανένας από τους καρεκλοκένταυρους τις εξουσίας.

Κώστας Λ. < Με έναν πολύ παράξενο, σχεδόν διαστροφικό τρόπο, στην απύθµενη αδιαφορία των υπευθύνων σε τούτη τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας που µέσα στην κρίση και τη µιζέρια αφήνουν και κάθε υπόλειµµα κράτους προνοίας να ξεφτίσει οι επιτήδειοι, αγαπητέ Κώστα, ταιριάζει ένα λαϊκό άσµα του Γιώργου Μουφλουζέλη: «Φέρτε µπουζούκια επείγοντα / κι έφεξε στον ορίζοντα, / τον έπιασα το λήγοντα./ Θα παίζουν τα µπουζούκια στη διαπασών / που θα χορέψει και η γέφυρα των αναστεναγµών».