Η ΑΛΛΑΓΗ

Ενα από τα πιο εντυπωσιακά κομμάτια του βιβλίου είναι η ανάλυση της κοινωνικής βάσης του πρώτου ΠΑΣΟΚ από το 1974 και έπειτα και το συμπέρασμα πως τη ραχοκοκαλιά των εκλογέων του αποτέλεσαν τα διευρυμένα μικροαστικά στρώματα που είχαν επωφεληθεί οικονομικά την εποχή της χούντας. Αυτός ο απρόσωπος «λαός», σηματοδοτούσε σε μεγάλο βαθμό τη συνέχεια και όχι τη ριζική ρήξη με τα χρόνια της επταετίας. Το ενδιαφέρον, βέβαια, στοιχείο είναι πως ήταν ακριβώς αυτές οι τάξεις που ριζοσπαστικοποιήθηκαν πολιτικά και μετακινήθηκαν προς τα αριστερά μετά το 1974. Το ίδιο το νεοσύστατο σοσιαλιστικό κίνημα (μετ)εξελίχθηκεπολύ συνειδητά όπως καταδεικνύει η συγγραφέας – από αριστερίστικο μόρφωμα σε έναν αρκετά τεχνοκρατικό φορέα διαχείρισης της εξουσίας: ας θυμηθούμε πως τα σοσιαλιστικά συνθήματα ενάντια στην ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ εγκαταλείφθηκαν οριστικά αρκετό καιρό πριν από τις εκλογές του 1981.