Το πρόβληµα των µεταναστών

Σεβ. Μητροπολίτης Ζιµπάµπουε Σεραφείµ Το πρόβληµα των µεταναστών µε την κατάληψη της Νοµικής Σχολής είναι µια άλλη διάσταση της πολιτικής χρεοκοπίας των πολιτικών µας. Πρέπει να το παραδεχθούν και δηµόσια ότι έχουν αποτύχει να νοµοθετήσουν µια σοβαρή µεταναστευτική πολιτική, κι αντί αυτού κατηγορούν δηµόσια ο ένας τον άλλον. Μπορεί το πρόβληµα της µετανάστευσης να είναι παγκόσµιο, να είναι ευρωπαϊκό, αλλά αυτά που γίνονται στην Αθήνα πουθενά δεν γίνονται. Πρώτον, η διεκδίκηση των δικαιωµάτων σου δεν σηµαίνει να καταργήσεις τα δικαιώµατα των άλλων, στην προκειµένη περίπτωση των φοιτητών. ∆εύτερον, η προσχεδιασµένη κατάληψη δείχνει την αδυναµία του κράτους και των οργάνων του και των προϊσταµένων εκλελεγµένων πολιτικών του να είναι σεβαστοί οι νόµοι στην Ελλάδα (λειτουργεί αυτό που µας έλεγε ο µακαρίτης ο καθηγητής µας Παπαπέτρου – να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει, δηλαδή ο χαβάς σου, ο χαβάς του, ο χαβάς µου και µετά όλα χαβούζα).

Τρίτον, φαίνεται ότι αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο χείλος της οικονοµικής χρεοκοπίας ακόµη είναι µέσα στα πράγµατα και µας οδηγούν ακόµη και στο χείλος της αναρχίας.

Τέταρτον, οι µετανάστες έχουν δικαιώµατα, είναι άνθρωποι, δεν είναι όµως και υπεράνω των νόµων και οι ήδη παρανοµήσαντες, φέροντας τον χαρακτήρα του λαθροµετανάστη, νοµίζουν ότι όλα επιτρέπονται.

Πέµπτον, κάποτε το ένα τέταρτο του πληθυσµού της Ευρώπης, ανάµεσα και της Ελλάδος, µετανάστευσε κατά τον εικοστό αιώνα για µια καλύτερη ζωή. Αυτό το δικαίωµα έχουν και σήµερα όσοι υποφέρουν στις χώρες της καταγωγής τους, είτε εξαιτίας πολέµων, εµφύλιων σπαραγµών, αλλά και οικονοµικής κρίσης.

Εκτον, το µεγάλο πρόβληµα µετους µετανάστες είναι πολιτικό και ανθρώπινο. Οσοι µπαίνουν νόµιµα έχουν τα δικαιώµατα της τοπικής κοινωνίας, είναι άνθρωποι όπως εµείς. Οσοι µπαίνουν παράνοµα είναι η αδυναµία των πολιτικών µας να εισαγάγουν µέτρα που να µπορούν να εξαλείψουν την παρανοµία.

Εβδοµον, πρέπει να γίνει µια διάκριση και µια διαφορετική προσέγγιση για τους παράνοµους µετανάστες – αν είναι κυνηγηµένοι από τις χώρες τους λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων ή λόγω πολεµικών συρράξεων, πρέπει να τους συµπαρασταθούµε και βοηθήσουµε, αν είναι οικονοµικοί πρόσφυγες, εναπόκειται στη γενικότερη µεταναστευτική µας πολιτική να τους απορροφήσουµε µε όρους.

Τέλος, έστω κι αν τα τελευταία χρόνια η µετανάστευση στην Ελλάδα αυξήθηκε περισσότερο από 400%, δεν πρέπει να µας φοβίζει το φαινόµενο αυτό, αλλά να το θεωρήσουµε ως πρόσκληση προς τον ελληνισµό για να δώσουµε τις σωστές πολιτικές λύσεις.