Αφιέρωµα στη Ζακλίν Ντε Ροµιγί

Ανδρέας Σπ. Κραββαρίτης
ΖΩΓΡΑΦΟΥ
Με απογοήτευση παρακολούθησα συµπτωµατικά σε κρατικό κανάλι ντοκιµαντέρ αφιερωµένο στη Ζακλίν Ντε Ροµιγί. Μόλις είχα επιστρέψει από το χιονισµένο Παρίσι ξηµερώµατα. Η µεγάλη ελληνίστρια και ακαδηµαϊκός, παγκόσµιαςακτινοβολίας, πέθανε το Σάββατο 18/12 πλήρης ηµερών. Η αξιόλογη αυτή µορφή, που πρόβαλε διεθνώς την πατρίδα µας, φωτεινός φάρος για την ανθρωπότητα, «στριµώχτηκε» σε µια τηλεοπτική ζώνη όπου η πλειονότητα των ανθρώπων είναι παραδοµένη στην αγκαλιά του Μορφέα. Οι ώρες της µεγάλης τηλεθέασης – στον τόπο µας και όχι µόνο – δεν «χωράνε» µια παγκόσµια µορφή (µε ελληνική παιδεία), γιατί απλά δεν «πουλάει». Αυτό δείχνει την κατάντια της κοινωνίας. Ολαυπακούουν στους νόµους ενός κακώς εννοούµενου εµπορίου. Αλλού είναιτα παραδείγµαταπρος µίµηση. Για τη Ζακλίν Ντε Ροµιγί θα µιλάµε τώρα;










