Μ’ ένα µικρό µαχαίρι

ΤΟ ΕΡΓΟ. ΕµίλιαΓκαλότι: νέα, ωραία,αγνή,αθώακαιατυχής. Από ευυπόληπτη αστική οικογένεια – οπατέρας της,Οντοάρντο Γκαλότι, έντιµοςσυνταγµατάρχης,µε αυστηρότατες ηθικέςαρχές, ζει– δεύτερο µισό του 18ου αιώνα – κάπου στη ΒόρειαΙταλία, σε µιαηγεµονία της, την Γκουαστάλα.

ΗΕµίλιαείναιευτυχισµένη.Γνωρίστηκαν καιερωτεύτηκαν µετον κόµη Απιάνιπου πρόκειταινα την κάνει γυναίκατου τηµέρα πουδιαδραµατίζεται το έργο. Είναιόµως άτυχη.Ο«άτακτος»Πρίγκιπας- ηγεµόναςτηςΓκουαστάλαΕτορε Γκοντσάγκα,εχθρόςτουπατέρα της,τηνέχειερωτευτεί–µάλλον την ποθεί.Οταν τοπρωί τηςίδιας µέραςµαθαίνειαπότονέµπιστό του µαρκήσιο Μαρινέλι – ένα ερπετό της Αυλής – για το γάµο της, εναποθέτει στον ρουφιάνο όλες του τις ελπίδες για νακερδίσει ο ίδιος την Εµίλια.

Ο Μαρινέλι του προτείνει να στείλει τον Απιάνι ως ειδικό απεσταλµένο στον ∆ούκατης Μάσα, µε τηνκόρητουοποίουοπρίγκιπας πρόκειταινα παντρευτείγια λόγουςδιπλωµατικήςσκοπιµότητας, ώστενα αναβληθείο γάµος. Αναλαµβάνειµάλισταο ίδιος να µεταφέρειτην εντολή, ενώ ο Πρίγκιπας πλευρίζει την Εµίλια στην εκκλησία και τηςεκφράζει τονέρωτά του. ΟΑπιάνι αρνείται να αναβάλειτον γάµοκαι να εκτελέσει την εντολή.

Ο Μαρινέλι προχωρεί τότε στο επόµενο σχέδιό του. Στήνει µεανθρώπους του,κοντά στοθερινό ανάκτορο του Πρίγκιπα, που είναι στον δρόµο τους,µια ψευτοληστείατης άµαξας που µεταφέρει τους µελλόνυµφους στηνέπαυλη, όπουτους περιµένει ο πατέρας της για να γίνει ο γάµος.Ο Απιάνισκοτώνεται και ο εντεταλµένος υπηρέτηςτου Μαρινέλι µεταφέρει τηνΕµίλια, δήθεν για νατη σώσει,στο παλάτιόπου βρίσκεται ο Πρίγκιπας:µια απαγωγή µε άλλοθι.

Οι υποψίεςεις βάροςτου ακόλαστου Πρίγκιπα επιβεβαιώνονται όταν έρχεται στοανάκτορο η αποφασιστική ερωµένητουκόµισσα Ορσίνα. Εχει πληροφορηθεί για την ερωτικήεξοµολόγησητουΠρίγκιπα προςτην Εµίλιαστην εκκλησία και αντιλαµβάνεταιτι συνέβη.Και πληροφορείσχετικάτονπατέρα της Εµίλια που φτάνει αναζητώντας την κόρη του.Ο Γκαλότι θαδώσει µε το χέρι του και µε έναµικρό µαχαίρι τη λύση, µε την Εµίλια πρόθυµα να δέχεται το θάνατο αντί για την ατίµωση.

Ο Γερµανός Γκότχολντ Εφρέµ φον Λέσινγκ µε την «Εµίλια Γκαλότι» του (1772), που αντλεί το θέµα της από τον ρωµαίοιστορικό ΤίτοΛίβιο, έχει γράψειένα γεράδοµηµένο δράµα πουαντιπροσωπεύει βέβαιατα ήθητης εποχής του,αλλάηδύναµήτουείναι τόση–προάγγελοςτου «Ερωτας και ραδιουργία» του Σίλερ – που κάλλισταµπορεί να φέρει τον τίτλο του κλασικού. ΗΠΑΡΑΣΤΑΣΗ. ΟΓιάννης Χουβαρδάς που ανέλαβε τη σκηνοθεσία και τη διαµόρφωσητου σκηνικού χώρου– σχεδόνάδεια σκηνή –αποφασιστικάµετέφερετο έργοστοσήµεραακολουθώντας τη γραµµή που είχε δώσει στη «Βερενίκη» του Ρακίνα και στη «Σάρα» του Λέσινγκ όταν ανέβασε ταέργα στο «Αµόρε»: µιαµοντέρνα κριτική και κάποιες στιγµές ειρωνικήµατιά µεχορταστικήχρήσητουβίντεο. Η παράσταση, διανθισµένηµε ένα τραγούδι του Ντιν Μάρτιν και µε χορευτικά, είναι σφιχτή,αποτελεσµατική, απλώςµου φάνηκεπως κάποιες στιγµέςοσκηνοθέτηςδεν κράτησε το µέτρο και πως οι σκηνοθετισµοί έγιναναυτοσκοπός. Εξαιρετική ηενδυµατολογικήδουλειά της Ιωάννας Τσάµη και οι φωτισµοί του Λευτέρη Παυλόπουλου.

ΟΙΕΡΜΗΝΕΙΕΣ. ΝίκοςΚουρής, ΘέµιςΜπαζάκα,ΜηνάςΧατζησάββας, Γιάννος Περλέγκας και οιάλλοι ηθοποιοίυπερασπίζονται σθεναρά την παράσταση. Βρήκα πιο αδύναµητην Αλκηστη Πουλοπούλου στονεπώνυµο ρόλοκαι πιο αποφασιστικάρωµαλέους τον Ακύλλα Καραζήση και τη Στεφανία Γουλιώτη.

info

Στο Εθνικό Θέατρο / Κεντρική Σκηνή (Αγίου Κωνσταντίνου 22/24, τηλ. 210-5288.170, 210-5288.181, 210-3305.074, 210-7234.567).

Εν ολίγοις.

Μια ενδιαφέρουσα παράσταση ενός έργου κλασικού που αξίζει να γνωρίσετε.