Ροκ για µεγάλες αποστάσεις

Σε µια βαθιά πολυθρόνα, καθισµένος δίπλα στη φωτιά, ο παλιόςκαλός κιθαρίστας της παλιάς καλής ροκµπάντας παλεύει µε τις ώρες να ξετρυπώσει µια καινούργιακαλή ιδέα. «Πού χάθηκαν και δεν τις βρίσκεις;», αναρωτιέται, αν και µέσα του ξέρει πως δεν υπάρχουν τέτοιες πια. Ρίχνει ένα κούτσουρο ακόµη στο τζάκι. Και περιµένει. Οχι, δεν είναι ο Steve Wynn αυτός.

Αυτός ο Wynn δενπεριµένει να φύγει η υγρασία από το ξύλο, ο Wynn έχει πάρει τους δρόµους χρόνια τώρα και η κρίση ηλικίας του ροκ καλλιτέχνη δεν τον έχει αγγίζει ούτε στην άκρη του σακακιού. Το πίστευα από παλιά πως ο χρόνος που κυλάει γιαπάρτη του δουλεύει. Το καινούργιο του βγαίνει από το ανακάτεµα των παλιών υλικών. Για να φτιάξεις ψωµί, θες αλεύρι. Πόσο νόστιµο θαείναι, άσε στον φούρναρη Wynn το ψήσιµο.

Το «Northern aggression»που ξεφούρνισε µόλις, αυτήν τη φορά µε τουςMiracle 3 µαζί, είναιη απόδειξη. Παίκτης ψηµένος, αλλά και τραγουδιστής καλός µε φωνή που σε πάει σε µυστήρια ροκ µέρη, δεν έχει εδώ παρά να αφήσει τον εαυτό του ελεύθερο να «ζωγραφίσει». Ο ήχος πιο «σφιχτός», πιο συµπαγής, πιο Νέα Υόρκη από ό,τι συνήθως για τον Wynn, πολυσυλλεκτικό τελικά το ροκ του. Οι κεραυνοί του«On the mend» λειώνουν σαν ζάχαρη στη µελωδία του «The death of Donny B» και ηζάλη του «Resolution» είναι χαλί στρωµένο για περάσειτο «Consider the source» µεγαλοπρεπώς. Τον αγαπάµε τον Lou Reed, όλοι ανεξαιρέτως.

Καµιάαµφιβολίαλοιπόν –ο χρόνος υπηρετεί τον Wynnόπως καιόλες οιπροηγούµενες µπάντες του. Για πάµε (ναθυµηθούµε): ΤheDream Syndicate, Dannyand Dusty, Gutterball, AustralianBlonde feat. Steve Wynn, The Miracle 3, Smack Dab, The Baseball Project – όλες(οι µπάντες)γλυκά µπερδεύονται γύρω από τον Steve Wynn, που µε το αθλητικό ροκ εντ ρολ του πάλι µπορεί να κατέβει µέχρι καιστους επόµενους Ολυµπιακούς Αγώνες. Το µυστικό τηςφυσικής του κατάστασης – έτσι όπως «ακούγεται» εδώ – είναι: µην αράζεις, άσε τη φωτιά να καίει και πάρε δρόµο. Καλό φαίνεται. LINK www.mariamarkouli.blogspot.com
Ποπ από Αγγλία

Ο Εζρα Κένινγκ των Vamπre Weekend έχει διαλέξει ποπ επιτυχίες από την Αγγλία για να φτιάξει τη λίστα του στο «Rolling Stone». Και µπερδεύει ακόµη περισσότερο τους φαν.

null «About you now», Sugababes – «ένα πραγµατικά πολύ καλό κοµµάτι».

null «Fight for this love», Cheryl Cole – «έχει τα ίδια ακόρντα µε το “All my life” των KC and JoJo που πάντα µ’ άρεσε».

null «Βonkers», Dizzee Rascal feat. Armand Van Helden – «Για το πώς να ζεις τη ζωή σου και να περνάς καλά».

null «I need air», Μagnetic Man και «Katy on a mission», Katy B – «δύο που δείχνουν την ποπ δηµοτικότητα του dubstep».

null «Put a donk on it», Blackout Crew – «Είναι το είδος της τέκνο που έρχεται από την εργατική τάξη του Βορρά».

null Οι µουσικές προτιµήσεις του Κένινγκ συνεχίζονται στο http:// rollingstoneextras.

com/playlists/view/ ezra-koenig
Δίπλα στο όνοµα…

To «Tell me when it’ over» των Dream Syndicate (Steve Wynn που λέγαµε δίπλα) είναι ένα από τα τραγούδια που είχε διαλέξει για το ραδιοφωνικό σόου που ήταν καλεσµένος ο Kurt Vile. To σετ λιστ είχε πολύψαχνό, από Crampsµέχρι Suicide και ΝιλΓιανγκ και Spacemen 3 – ψήγµατα και επιρροές από όλους αυτούς µπορεί κανείς να ακούσει αφοµοιωµένα ωραιόταταστις µουσικές του ίδιου του τραγουδοποιού. Και ενώτο άλµπουµ – «Smoke ring for my Halo» – βγαίνεισε λίγο από τη Madator, ο νέος Κurt στέλνει σήµατα µε το «Jesus fever» που σηκώνει από µόνο του αρκετή σκόνη. Από τη Φιλαδέλφειακαι µε ήδη εκλεκτούς φαν κοντά του (τους Sonic Youth ας πούµε),ο νεαρός βλέπει δικαίως ανοιχτές λεωφόρους µπροστά. Πίσω από τον καπνό και το hype που τρέχει ήδη στα blogsδίπλα στο όνοµά του,να µην ξεχνιόµαστε – τα τραγούδια κάνουν τη διαφορά καιο Kurt Vile (µε το όνοµα) έχει µπόλικη από αυτήτη χάρη.


… και η χάρη

Το «In every direction» του Σουηδοαργεντίνου Jose Gonzalez ήτανσίγουρα από τα πιο ωραία τραγούδια που ακούστηκαν πέρυσι και δεν έλειψε από τέτοιες ευχάριστες λίστες. Και ενώ απόψε παίζει εδώ κοντά µας,στο «Gagarin», έχει ήδη κάνει τα χιλιόµετρά του τα µουσικά.

Είναι από αυτούς που πηδάνελαθραία στο βαγόνι της µπαλάντας και ύστερα από λίγο έχουν πάρει το τιµόνι της αµαξοστοιχίας στα χέρια τους και χαράσσουν διαδροµές. Μαζί µε το συγκρότηµάτου, τους Junip, στο «Fields» (City Slang) σηκώνουν την κουρτίνα σε έναν συναισθηµατικά ηλεκτρισµένο, ψυχεδελικά εκρηκτικό κήπο. Οπου βέβαιαδεν θα χαθείς στην οργιώδη βλάστηση της έµπνευσης, αλλά θα περάσεις καλά και θα βρεις γωνιές που θα εκτιµήσεις.