Βαλκανικό Καµπαρέ

Ε ρε γλέντια και χοροί. Κι ακόµα, λέει, δεν έχουµε δει τίποτα… «Αλλά δεν µας τροµάζουν εµάς τα νέα µέτρα» (όπως έλεγε κάποτε ο Κηλαηδόνης) «δεν µας τροµάζει εµάς ο δανεισµός…».

Τώρα το λένε οι Cabaret Balkan και µάλιστα το παντρεύουν στα λάιβ τους (όλως τυχαίως) µε το αγωνιστικό «Bella Ciao» – la voce del Partiziano Italiano – που πολλοί το τραγουδάνε αλλά λίγοι γνωρίζουν πού έκανε το κοµµατάκι αυτό… πρεµιέρα, κάπου εκεί στα χρόνια του ‘40.

Πάλι σε πίστα ήταν, πολύ πιθανόν βουνού (και χωρίς apres ski). Ο bella ciao, bella ciao, O bella ciao, ciao, ciao και όλη η οµάδα είναι επί ποδός µε το ακορντεόν τους, τα χάλκινά, τους, το κλαρίνο τους…

Οι Cabaret Balkan είναι η κεντρική ορχήστρα φέτος στο πρόγραµµα του «Ζυγού» µε πρωταγωνιστές τους Αγαµους Θύτες. Η χηµεία τέλεια: έχουν την εξωστρέφεια και το κέφι µπάντας που φέρνει κάτι από Μπρέγκοβιτς, λίγο Shantel, κάτι από Gogol Bordello…

Τα χάλκινα σε ανοιχτή συνοµιλία µε το τσιφτετέλι, το χιπ χοπ, τη ρέγκε, το ροκ σε ένα διαρκές πάρτι µε βαλκανικές πινελιές όπου το «Walk this way» των Αerosmith συναντά το «Σήκω χόρεψε κουκλί µου» του Στέλιου Καζαντζίδη!

Βασίλης Κοµµατάς (σαξόφωνο – κλαρίνο), Θάνος Σταυρίδης (ακορντεόν), Βασίλης Θεµελής (τούµπα), Γιάννης Ιωαννίδης (τύµπανα – µπάσο) Ηλίας Κόζας (τραγούδι – κιθάρα).

«Παίζουµε τα πάντα» λένε οι ίδιοι «αλλά µέσα από ένα βαλκανικό φίλτρο, που δίνει την ένταση και την ενέργεια πανηγυριού».

Αλλωστε κάποιοι απ’ την µπάντα το ‘χουν εξασκήσει το σπορ (πανηγύρι). Παράδοση, ροκ, έντεχνο – οι καταβολές τους είναι µεικτές – ίσως γι’ αυτό βγαίνει αβίαστα η µείξη.

Το πρώτο τους CD θα βγει τελικά µετά τις γιορτές σε ανεξάρτητη παραγωγή και τα επόµενα βήµατά τους (µετά τους Αγαµους) είναι άµεσα συνδεδεµένα µε τα βήµατα του παραγωγού τους Νίκου Στεφανίδη («Μύλος» Θεσσαλονίκης).

Του Στεφανίδη ήταν η ιδέα να τους φέρει σε επαφή για να παίξουν στο Φεστιβάλ Γαία το 2008 στη Θεσσαλονίκη – το φεστιβάλ βαλκανικού fusion ήχου µε γνωστά γκρουπ απ’ όλη την Ευρώπη – και έπειτα από πολλές συζητήσεις, διενέξεις, µαχαιρώµατα και άλλα που κράτησαν πολλούς µήνες είπαν το τελικό «ναι».

Θα τους βλέπουµε συχνά στην Αθήνα; Η βάση τους, λένε, θα είναι σταθερά η Θεσσαλονίκη – «µπας και ανατρέψουµε το γνωστό… “αν δεν κατέβεις στην Αθήνα…”» – και θα δείξει. Αλλωστε είναι τόσο δύσκολα τα πράγµατα παντού.